18 Μαΐου 2008

στιγμές

Παρατεταμένη ησυχία στο Al Dente ... Οι λέξεις που δεν θέλεις να γράψεις για να μην τις ακούσεις καν εσύ. Η λογική του όσο κάτι δεν λέγεται, δεν γράφεται, δεν είναι και αλήθεια ... ΧΑ!
Το ταξίδι μου στην pretend έκανε τις συγκρίσεις ανάμεσα στους δύο κόσμους, πιο έντονες. Τόσο έντονες που τελικά συνειδητοποίησα ότι δεν έχουν -όπως δεν είχαν ποτέ- καμμία σημασία. Πιο ακριβό / πιο φτηνό, πιο όμορφο / πιο άσχημο, ζέστη /κρύο, οργάνωση /χάος, διάθεση / αδιαφορία. Καμμία (με 2 μ) σημασία. Σημασία τελικά έχει που αισθάνεσαι ότι είσαι "εσύ", που δεν χάνεις τον εαυτό σου, που δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις για να κάνεις την καθημερινότητά σου ευχάριστη. Σημασία έχει που νιώθεις ότι όλα γίνονται απλά και αυθόρμητα. Ανεξάρτητα αν είναι ευχάριστα ή όχι. Δεν έχει να κάνει με τον τόπο ή τους ανθρώπους του, έχει να κάνει με το πώς τα αντιλαμβάνεσαι εσύ. Δεν υπάρχουν γενικεύσεις, δεν υπάρχει σωστό ή λάθος και δεν υπάρχει -δυστυχώς- κανόνας. Ο κακομαθημένος εαυτός σου ακούει μόνο την καρδιά και το ένστικτο, το νευρόνιο φωνάζει άδικα.

Having said that, το τέλος της ιστορίας με το Γαλλώδι (ξέέέέερω πια, για το Γαλλώδι θέλατε να μάθετε) ήταν όπως και οι "καθημερινότητές" μου στην pretend. Απλό. Αγχωθήκαμε και τρέξαμε. Πολύ. Μερικές φορές αδικαιολόγητα πολύ. Το κάναμε όμως με καλή διάθεση όλοι οι εμπλεκόμενοι -και ήμασταν πολλοί αυτή τη φορά- και με καλές προθέσεις. Ίσως για αυτό και όλο το άγχος -είναι μεγαλύτερο το άγχος της "ευθύνης". 10 μέρες μετά, η "αυλαία" για το Γαλλώδι είναι σαν τις παλιές αγάπες -άφησε μόνο καλές στιγμές. Οι στιγμές που ήθελα να του βγάλω τα νυχάκια (ένα-ένα, σιγά και βασανιστικά) γιατί δεν ήταν -από το άγχος- ΤΟ Γαλλώδι, εξατμίστηκαν. Έμειναν οι στιγμές που ένοιωσα περήφανη, οι στιγμές που το Dr-πλέον-Γαλλώδι "ξεχάστηκε" και μετέδωσε στο κοινό του όλο αυτό τον ενθουσιασμό που είχε για τα γυρινάκια μας τόσα χρόνια, οι στιγμές κόλλησε από συγκίνηση, οι στιγμές που δεν ήξερα εγώ πως να χειριστώ τον κόμπο στο λαιμό, οι στιγμές που οι συνάδελφοί μας ήταν εκεί για εμάς με κάθε τρόπο και με πολύ πλατύ χαμόγελο. Δεν νομίζω ότι θα άλλαζα τίποτα τελικά. Ούτε το άγχος.

"It was terrible, I totally blew up the questions ... ??? ... " ... Η πρώτη φράση του DrΓαλλώδι ΜΕΤΆ/ Ερωτηματικό στο βλέμμα, ένταση ακόμα και κούραση, τα πρώτα δύο ποτήρια σαμπάνιας στο χέρι. Οι καλεσμένοι μας περίμεναν το ... πατροπαράδοτο σήμα από τον νέο διδάκτορα και το αφεντικό του για να ορμήσουν στην κάβα ... (Γαλλοκάβα, βεβαίως-βεβαίως ... Δύο δύο τα περνούσε τα μπουκάλια από τα σύνορα εβδομάδες τώρα) ...
Κόλλησε στις ερωτήσεις, αυτό είναι αλήθεια. Φρικτά. Μετά από μια καταπληκτική παρουσίαση, δεν ήταν ικανό από την ένταση να καταλάβει καν την ερώτηση. "You did great, Doc! You gave an excellent presentation and that's what matters. Everyone saw how much work you did and I was really proud of you ... - κενό /παραλαβή ποτηριού /τσούγκρισμα - ... ooooooof course ... - :) χαμόγελα εκατέρωθεν, περίμενε την συνέχεια- you DID blow up ALL the questions (including the "what's-your-name" question) so ... kiss your boss, take off that Frenchie tie, drink a couple of champagnes and and yes- you can go rock the questions with the jury now. That's what you were basically asking, wasn't it?". "Yep" Έτσι απλά η αυλαία για εμένα. Όση αυτοπεποίθηση του έλειψε εμφανίστηκε μαγικά και ο νέος Γαλλω-συνάδελφος :) έδωσε και το υπόλοιπο της "παράστασης" με κέφι μεταξύ κρασιού και λαχταριστά βρωμερών τυριών ...

Λεβεντογέννα, 10 μέρες μετά. Γενικότερη σιωπή και παρόλα αυτά ... σαν να έφυγε ένα βάρος από μέσα μου. Δεν χρειάζεται να βάλω πράγματα σε κούτες -τώρα, δεν θα φυτέψω όμως και ελιές -ακόμα ... Just a little while longer. Κάθε απόφαση χρειάζεται την ηρεμία της και την πολυτέλεια του να μπορείς να την πάρεις. Άλλωστε, σήμερα (ξανά) ξεκίνησα τις βουτιές στο μπλε. Να στεγνώσουν τα μαγιό και βλέπουμε ...
Καλησπέρες
[Νερό δροσερό για τους ... "επισκέπτες",
αναζωογονητικό,
μπούζι για τους ιθαγενείς" :)))) !!!]

15 σχόλια:

Darthiir the Abban είπε...

Μα;
Ούτε καν μια παρανυχίδα;
Μια τόση δα πετσούλα;

Χαλάς...

KV είπε...

μπα ... σκύλος που γαυγίζει ...
ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

Darthiir the Abban είπε...

Αχάαααααααα

(τι; ξημέρωσε;;; γμτ...)

Sotiris K. είπε...

Απορία.
Χαρακτηρίζεται "κακομαθημένος" όταν ακούει μόνο την καρδιά και το ένστικτο, αφήνοντας το νευρόνιο φωνάζει άδικα, ή εν τέλει επί της ουσίας τολμηρός;

Ας μείνω με την απορία! :)

Καλό σου απόγευμα.
φιλιά

υγ.
Έχω την εντύπωση ότι μερικά "που", χρειάζονται τόνο!
(Σημασία τελικά πού αισθάνεσαι ότι.. πού δεν χάνεις..., πού δεν χρειάζεται να ....)
Χωρίς τόνο έχουν διαφορετική ανάγνωση.
Κάνω λάθος;

Ξανά καλησπέρα
και ξανά φιλί βεβαίως :)

νατασσάκι είπε...

Εγώ τα "άκουσα" τα νέα, είναι ωραία να τα διαβάζεις, όμως...
:)

(θα τα ξαναδιαβάσεις αργότερα, το ίδιο θα κλαίς, νομίζω.. χεχεχε)

Σμααααααααααααακ!!!!!

Ζηλεύω τη βουτιά στο μπλέεεεεεεεεε!!!!!
Θέλω κι εγώ !!!!!!
:):):)


(νομίζω ότι μόνο τα "ερωτιματικά" που και πως θέλουν τόνο)


Σμααααααααααααααακ ξανά
:):):):)

Sotiris K είπε...

@νατασσάκι ε ναι...
όταν είναι ερωτηματικά..
Μια ερώτηση όμως μπορεί να είναι ευθεία, μπορεί να είναι και πλάγια..
Αν εδώ πρόκειται για ερωτηματικά "πού", χρειάζεται ο τόνος και βέβαια θα είναι ανάλογη και ηη ανάγνωση, το "σημασία έχει πού (σε ποιο μέρος χωροχρονικά) δεν χάνεις τον εαυτό σου", διαβάζεται διαφορετικά από ότι , αν είναι αναφορικά ("σημασία έχει ότι δεν χάνεις τον εαυτό σου", το αναφορικό "που" το αντικατέστησα με το "ότι" ...
Ψιλά γράμματα θα μου πεις..
Ε μια και την ανοίξαμε την κουβέντα όμως ...
(Φταίει και το ... ούζο ;) )

νατασσάκι είπε...

μα δεν διαφωνώ, και στις πλάγιες ερωτήσεις θέλει τόνο!
:)
(αμάν, θα μας παρασύρεις πάλι -ως εδώ έφτασε η μυρωδιά ! :ppp)

KV είπε...

:) Καλησπερούδια!!!

@ Καμηλιέρη, όταν δεν είσαι σίγουρος:
1. βάζεις ΆΜΕΣΑ την καφετιέρα/μπρίκι να ετοιμάζει 1, 2 ΚΑΙ 3,
2. Λες προληπτικά καλημέρα,
3. πίνεις 1,2 ΚΑΙ 3 ΠΡΙΝ βγεις έξω καθώς ετοιμάζεις τον 4 για το αμάξι!

@ Καίσαρά μου, :))))) έχεις ΑΠΌΛΥΤΟ δίκιο με τον τόνο ... Η αλήθεια είναι ότι τους έβγαλα στην πορεία, δεν ήμουν σίγουρη... Πρέπει να διαβάσω κάποια στιγμή τους ... μοντέρνους κανόνες, μπερδεύομαι. Και εμένα όμως μου ταιριάζουν πιο πολύ με τόνο, ακριβώς για τον λόγο που έγραψες στο δεύτερο σχόλιο!
Όσο για την απορία σου, μάλλον "κακομαθημένος" ή και γραφικός. Εμένα μου αρέσουν τα γραφικά -πολύ, δεν είναι πάντα πιο εύκολα όμως ...
Και, ειλικρινά, τώρα, θα ήθελα κάτι "εύκολο" ... Για αλλαγή.
Πολλά φιλιά/πολλές Καλησπέρες
(ΠιΕς. Looking at the bright site, αυτός που επιμένει μπορεί απλά να προκαλεί την συζήτηση , ε;;;; :) Σμαααααααακ)

@ Φιλενάδα μου, ναι ... όταν τα ξαναδιαβάσω πάλι θα κάνω το κόλπο με το σκουπιδάκι. Για εμένα δεν ήταν λίγο, ήταν ολόκληρο κομμάτι της επαγγελματικής μου ζωής. Και τελικά είχε σημασία που και για το DrΓαλλώδι ήταν επίσης φορτισμένο -δεν ξέρω αν η τελειότητα σε όλα θα έδειχνε τι νοιώθει ... Αυτό μένει. Όσο για την βουτιά ... :) έλα για ΣΚ!!!!! :)))) Νο 10+ και συνεχίζω!
Σμααααααααααακ

KV είπε...

ΑΑΑΑΑαααααααααααααααααα ναι, το ουζάκι ΞΕΧΑΣΑ να το σχολιάσω!!! Καίσαρα???????????? :)))))))

Sotiris k είπε...

Ε καλά, ένα ουζάκι ήταν!
Δε ... θα το ξανακάνω..

υγ
Μη κοιτάς τι γράφω στο μπλογκ μου.
Η πρόσκληση είναι προσωπική και με πολλή χαρά!!!
Το ξέρεις!
Φιλί!

KV είπε...

Έέέέέένα ουζάκι? Μόνο??? Έχω ακούσει ότι δεν πάνε ποτέ μόνα!!! :) από φίλους :))))))

Είπα να γκρινιάξω για να μην λες ότι δεν κάνω το καθήκον μου :) Παρέα στον Καμηλιέρη δεν μου είπες να κάνω ???? :)))))

Πολλά φιλιά! (θενκς!)

White Filly είπε...

για ακόμη μια φορά έγραψες σοφά...
το πώς αισθανόμαστε είναι το παν, και όταν αισθανόμαστε καλά, όλα γίνονται τόσο απλά και αυθόρμητα...
:-)

μου άρεσε που τα έγραψες και αποκρυσταλλώθηκαν.. μου αρεσε που υπάρχουν εν δυνάμει αποφάσεις και ... μου αρέσουν οι βουτιές μπλε!!! πολύ!!!!

Φιλάκια! Καλημέρες :-D

Darthiir the Abban είπε...

ΟΥΣ(χικ)Τ...

KV είπε...

@ Filly, δεν είναι εύκολες οι μεγάλες αποφάσεις, καλό είναι να μην μπαίνει κανείς συχνά στην διαδικασία! ... Φιλιά, Καλή σου Μέρα

@ Multi, ξυπνηήήήήήσατεεεεε?

Darthiir the Abban είπε...

ΟΥΣΤ