31 Οκτωβρίου 2007

pod

Βαλίτσες, e-ticket -άγνωστο ποια εταιρία θα μας πετάξει, χαρτομάνι, τελευταία βόλτα στο Ίδρυμα και ... :) όόόόόλο μου το άγχος στο αγγουροξυπνημένο pod (σιγά-σιγά με το όνομα :)) : Αδύνατο να δεχτεί ταινία :(((( ... Έχει μουλαρώσει και δεν δέχεται κανένα κανάκεμα (Ντορής; μμμμ) ... Τέτοια ώρα τέτοια λόγια ... Ναι, αλλά θα με αναγκάσει να δουλέψω και στο αεροπλάνο μου φαίνεται και ΔΕΝ μου αρέσει (προσοχή δεν είπα ότι δεν θα έπρεπε) ... ταπ!
Καλημέρες
[σαρικόπιττες για dinner
ρούχα ... κρεμμύδι...]

29 Οκτωβρίου 2007

priorities

Μάσκαρα, μολύβι, σιδερωμένο πουκάμισο, pointer, Θανάσης ... και ;;; δεν ξέρω πια ...
Πανικός, σάστισμα ... ή μάλλον οργή ... Οργή για εκείνες τις χαρούμενες στιγμές που έρχονται μόνο μετά από ΠΟΛΥ έντονη προσπάθεια και που σκιάζονται από την συμπεριφορά ανθρώπων που δεν έχουν αίσθηση επαγγελματικής ηθικής ή προσωπικής ηθικής for that matter. Η δεύτερη φορά αυτού το φθινοπώρου, με επηρεάζει πολύ περισσότερο από την πρώτη. Ίσως γιατί στην πρώτη είχα προλάβει την σφαίρα που λέει σοφά η Ελένη ...
Το ξεχνάμε ... Προέχει η ομιλία (priorities, priorities) ... Μάσκαρα, μολύβι KAI σιδερωμένο πουκάμισο, on. Ομιλία, pointer και Θανάσης έτοιμα και ... έχω μία ώρα για να θυμηθώ που είχα αφήσει τον εγωισμό και το πείσμα μου! Γιατί το πείσμα είναι καμμιά φορά ο καλύτερος συνεργάτης ...
Καλησπέρες
[ομίχλη
in & out]

28 Οκτωβρίου 2007

... πεταλούδες ...

Όταν με κάλεσαν η Νατάσσα και η Μαρίνα στην αλυσίδα, σκέφτηκα να αδειάσω την Freitag. Απλό. Η τσάντα ούτως ή άλλως με εξαίρεση τον Θανάση (μεγαλοπρεπώς στη μέση), έχει σταθερούς πελάτες: Όσα "χρειάζομαι" μαζί μου ... μμμμ ... ΟΚ, σχεδόν σταθερό περιεχόμενο ... υπάρχουν και τα extra's αλλά αυτά που βλέπετε στην φωτογραφία είναι πάντα εκεί. Σε συγκεκριμένες θέσεις ώστε να μπορώ να τα βρω χωρίς καν να κοιτάξω.
Η κόκκινη agenda :), δύο ακόμα agendο-ειδή για κάθε περίσταση, ένα βιβλίο (πάντα, βλέπετε αυτό που διαβάζω τώρα, με σελιδοδείκτη το προηγούμενο boarding pass!), το ολοκαίνουριό μου ipod (που έγινε αυτόματα απαραίτητο και θέλει αδελφάκι ένα Θανάση), το αρχαίο μου κινητό (άδικο όνομα μια που ... ή στην Freitag θα μένει ξεχασμένο ή στο σπίτι), πολλά πολλά ΠΟΛΛΆ κλειδιά, πάντα ένα memory stick και το gadgetάκι που αντικαθιστά τον φορτιστή, τα αγαπημένα μου στυλό, ένα μαρκαδοράκι από αυτά που γράφουν καλά (τα τελευταία χρόνια καφέ πάντα), το "άλλο" δακτυλίδι (το πρώτο το φοράω συνήθως, το βγάζω μόνο για την δουλειά στο εργαστήριο και βέβαια το ξεχνάω πάνω στο γραφείο μου. Taking into account ότι -περισσότερο συχνά απ'όσο θα ήθελα- η επιφάνεια του γραφείου μου δρα ακριβώς όπως μια μαύρη τρύπα, ένα δεύτερο είναι απαραίτητο για ώρα ανάγκης. Και τα δύο δώρα από πολύ αγαπημένα πρόσωπα), μάσκαρα (μαύρη), μολύβι για τα μάτια (μαύρο ή καφέ), κάτι για τα χείλη (διαφορές θερμοκρασίας καταστροφικές), απαραίτητα κάτι για τα μαλλιά. Λείπει η φωτογραφική για ευνόητους λόγους ΚΑΙ το πορτοφόλι (δεν ήθελε να έρθει μαζί μου χτες, έμεινε στο γραφείο!). Μοναδικό απαραίτητο-απαραίτητο ... μμμ .... μάλλον η πιστωτική, όλα τα υπόλοιπα απλά κάνουν την ζωή πολύ πιο εύκολη ...

Επειδή όμως είμαι super-εξαρτημένη από πράγματα (collecting them actually), στο σπίτι μου πάντα υπάρχουν αντικείμενα που αγαπάω πολύ. Όχι χρήσιμα (θα έβαζα ξανά την καφετιέρα) ή απόλυτα σύμφωνα με την αισθητική μου, αλλά απαραίτητα για την ατμόσφαιρα που δημιουργούν επειδή κάτι θυμίζουν.
{I skip the books, το μεγαλύτερο των gadgets ... τα μισά πήδησαν σε κούτες, κάποια πνίγηκαν άδικα στις πλημμύρες, πονεμένη ιστορία.}
Κοιτώντας σήμερα τριγύρω συνειδητοποίησα ότι ... :) το σπίτι μου είναι γεμάτο κουτιά. Μικρά, μεγάλα, χάρτινα, ξύλινα, μεταλλικά, αγορασμένα, μέρος μιας πολύ καλής συσκευασίας, κομμάτι μίας ανάμνησης ... αλλά κουτιά... Γεμάτ
α από μικροπράγματα, συνήθως άχρηστα. Για να είμαι ειλικρινής βαρέθηκα να τα μετακινήσω όλα, άλλωστε δεν θα χωρούσαν σε καμμία φωτό. Για χάρη του post απλά μάζεψα 2-3 από τα μικρότερα. Φιλοξενούν πάνω τους κάποια από τα αντικείμενα που είναι διασκορπισμένα σοφά ώστε να μην μένει κανένας χώρος χωρίς ανάμνηση. Η άκρη του Pollock επίτηδες αφημένη εκεί. Τα poster που έγιναν πίνακες στα διάφορα σπίτια μου, είναι ίσως το πιο προσωπικό κομμάτι της διακόσμησης όσον αφορά την αισθητική.

Και βέβαια, δεν θα μπορούσαν να λείψουν από το post οι γνωστοί μαγνήτες (sorry για την ποιότητα της φωτό, δεν κάθονταν ήσυχοι). Παλιά αγόραζα έναν σε κάθε ταξίδι. Όσο πιο kitch τόσο πιο καλά :). Φιλοξενήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια σε ψυγεία, απορροφητήρες, πόρτες, πίνακες κλπ κλπ κλπ και τώρα διακοσμούν ΤΟ μενίρ! Μικρό δείγμα και από αυτούς, ΤΟ μενίρ είναι γεμάτο μαγνητάκια και φωτό. :)

Καφές Νο 4, η ομιλία είναι σταθερά ΣΧΕΔΌΝ έτοιμη, έξω συννεφιά και ... ώρα για λίγη δουλειά, ε;;;
Καλημέρες
[μελαγχολικά όμορφη ομίχλη]

27 Οκτωβρίου 2007

cosmo

"Wrinkles will only go where the smiles have been"
είπε ο κύριος Twain και όταν οι υπεύθυνοι για τα χαμόγελα είναι γλυκύτατα εκεί -με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- τι είναι μια παραπάνω ρυτίδα, ε; Ναι !!! :)))

Καφές Νο4 -άργησα, alcohol levels quite high και ... home, κάνω τον μεσίτη για το σπίτι-με-το- μενίρ!
Καλησπέρες!
[grey out
a sweet lime in]


Ειδική προσφορά-κέρασμα για κάποιους που βαριούνται να ψάξουν τον googlη (όταν πρέπει να τον ψάξουν :) ) η συνταγή για το -υπεύθυνο για τα ανεβασμένα επίπεδα alcohol- Cosmopolitan:

4 parts vodka
2 parts triple sec
2 parts cranberry juice
1 part fresh lime juice

Πειραματικό Μέρος:

Combine ingredients in a cocktail shaker with cracked ice and shake well. Strain into a chilled cocktail glass. Garnish with a slice of lemon.

Ή εδώ και εδώ !!! :)

25 Οκτωβρίου 2007

3λεπτο

Υπάρχουν μόνο δύο ομιλίες που έχω ετοιμάσει ποτέ πριν εκείνο το τελευταίο λεπτό (που αρχίζει να μιλάει ο Θανάσης με τον projectοΘανάση ή ο προεδρεύων να σκουπίζει τον ιδρώτα του). Και οι δύο φτιάχτηκαν σιγά-σιγά σε άσχετες στιγμές. Οικειοθελώς ... χωρίς δική μου παρέμβαση :)

Η μία θα είναι κάπου τον Μάιο (ναι το Γαλλώδι) και ΔΕΝ θα έχω εγώ να παρουσιάσω την δουλειά μου
(και ναι, hopefully θα πέσει κλάμα).

Η άλλη είναι την Δευτέρα, εδώ στην έδρα μου και όλοι νομίζουν ότι ΈΧΕΙ να κάνει με την δουλειά μου !!! Και ίσως αυτοί που δεν με ξέρουν (ή μάλλον hopefully αυτοί που δεν με ξέρουν), να καταλάβουν αυτό. Την δουλειά μου. Οι άλλοι, θα ήθελα να καταλάβουν περισσότερα.
Δύσκολο! Το πρακτικό κομμάτι
της ομιλίας, το αράδιασμα από στοιχεία και εικόνες ώστε να φτιάχνουν μια ιστορία, έχει σχεδόν τελειώσει ... Όμορφες εικόνες (για εμένα και άντε άλλους ένα δύο), cartoon-άτη περιγραφή για το μη ειδικό κοινό, hard proof για τους ειδικούς που δεν θα είναι και λίγοι, στόχοι που τελείωσαν ή είναι σε καλό δρόμο (finally) ... 50 λεπτά, 120 περίπου διαφάνειες (και λίγες είναι, προσθέτω ακόμα!), 3 χρόνια δουλειάς ... Piece of cake. Αυτό δεν κάνω συνέχεια;;;
Μμμμ ναι ... αλλά τώρα, σε δύο slides, σε άντε 3 λεπτά από τα 50, θέλω (οφείλω) να πω μερικά παραπάνω ευχαριστώ. Μη επιστημονικά, επαγγελματικά όμως και μεγάλα ... Δύσκολο, ε;;;;
On the bright side (όταν κουραζόμαστε, τσουπ το bright side!), μάλλον άδικα χαλάω τον καφέ Νο7 μπροστά από την οθόνη. Για το τέλος του χρόνου που φεύγω-φεύγω, έχω ήδη προγραμματίσει Λεβεντογέννικο τσιμπούσι! Όσοι δεν καταλάβουν από τα λόγια που θα χωρέσουν (ή θα βγούν) στο 3λεπτο, σίγουρα θα καταλάβουν με ρακί και σαρικόπιττες!
Θανάσης off duty, ώρα για ξεκούραση (Κροτ ακόμα να το τελειώσω το βιβλίο! :) )
Καληνύχτες
[παρασεταμόλη με βιταμίνη C υπάρχει,
ασπιρίνη επίσης,
γάλα το ίδιο,
καφές γιατί, γιατί, ΓΙΑΤΙ όχι;;;]

# Cartoon από το PhD Comics.

24 Οκτωβρίου 2007

fingers crossed

Με τη σειρά:
# Το ... "keep your fingers crossed" των προηγούμενων ημερών δούλεψε με τον καλύτερο τρόπο. Η επίσημη απόφαση στα χέρια μου, μια καλή βάση για την καινούρια μου αρχή στη Λεβεντογέννα ψάχνει και επισήμως (με βούλα, σφραγίδα, καντονόσημο και εθνόσημο) μεταφορέα (το γατί;;; το γατί μάλλον!). Όποιος κράτησε "his fingers crossed" παρακαλείται να συνεχίσει για λίγο ακόμα, we need all the luck we can get the next days ...
# Τα γυρινάκια άρχισαν να μας χαμογελάνε πάλι... Όχι όσο έντονα ή όσο θεαματικά χαμογελούσαν πριν μερικές εβδομάδες αλλά εμείς :) ακόμα τα αγαπάμε και ακόμα προσπαθούμε να τα πείσουμε να κάνουν ... αυτό που θέλουμε εμείς να κάνουν, baby steps ... [τώρα που το λέω δεν είμαι και πολύ σίγουρη για το "εμείς" ... Το συνεχές "sh@t sh@t sh@t" που ακούω χρόόόόνια τώρα σαν ηχορύπανση από το γραφείο μου (Γαλλώδι) έγινε άάάάάλλη μονοσύλλαβη λέξη που μάλιστα δεν είναι καν cute με Γαλλοπροφορά].
# Το Γαλλ43Όδι απουσιάζει, κάτω από το χαλί το πρόβλημα,
# Τα επόμενα εισιτήρια στο ... mailbox μου (way to go OA!!! αν έβαζες και ΟΑπλάνο θα σου ήμουν ευγνώμων)
# Το ΓαλλΏδι ψάχνει εισιτήρια για Λεβεντογέννα, κρέμασε έναν τεράστιο Λεβεντο-χάρτη πάνω από το γραφείο του ... Τον στραβώνω λίγο κάθε μέρα, τον ξαναϊσιώνει, ακόμα να κοιτάξει τον χάρτη της Ελλάδας!
# Το τηλέφωνο χτυπά ασταμάτητα, δεν πιστεύω πόσοι θέλουν ένα μενίρ στην κουζίνα τους! Όσο σκέφτομαι ότι από αύριο αρχίζουν και οι επισκέψεις ... μπρρρρ...
# Κούτα δεν έφτιαξα καμμία! Έπρεπε ... [έπρεπε ;;; Όόόόχι, αν τις αφήσω το πρωΐ αδιάφορα διεσπαρμένες στο σπίτι, πιστεύω μέχρι το απογευματάκι θα έχουν πηδήσει από μόνα τους τα πράγματα μέσα!]
# Γράμματα, δεν έστειλα κανένα από τα δεκάδες γράμματα που πρέπει να στείλω για να με αποδεσμεύσουν από τις δεκάδες υπηρεσίες που έπρεπε να δεσμευτώ ... γρουμφ. Άχρηστο κακό καναρίνι!
# Ο καιρός παγερός, το πανηγύρι με τα χρώματα σε όλο του το μεγαλείο :)
# Το τσάϊ του βουνού, πως να το θέσω ευγενικά;;; ... το τσάϊ του βουνού sucks ! Ειδικά χωρίς μέλι, γρουμφ! Έχω πιει λίτρα, έχω καταναλώσει όση παρασεταμόλη είχε η pretend και ακόμα τίποτα ... :(
Αυτά ... νομίζω!
night night
[καλοριφέρ και σοκολάτες]

"I have the gift of neither the spoken nor the written word, especially if I have to say something about myself or my work. Whoever wants to know something about me -as an artist, the only notable thing- ought to look carefully at my pictures and try and see in them what I am and what I want to do."
Gustav Klimt

and yet ... there are limits

... στο πόσο θέλουμε να τα βλέπουμε όλα από την σκοπιά της επιστήμης :)))) Συνεχίζω από χτες, όλα σχετικά, όλα ανοικτά σε ό,τι καινούριο έχει να μας πει η επιστήμη. Όλα; Μμμμμ ... ΚΑΙ αυτό σχετικό έτσι;;;
Sure ... (και huh???). Η επιστήμη μπορεί να προσπαθεί (και ίσως και να έχει ... στατιστικά δίκιο, και ίσως να είμαστε στατιστικά αυτοί που περιγράφουν όσο και αν κανένας μας δεν το πιστεύει. Εγώ;;; Στατιστική;;; Βρες μου άλλον ένα με ένα μόνο νευρόνιο. Ο Bush δεν μετράει, δεν βρήκανε νευρόνιο), αλλά πόσοι θα κατεβάσουμε την σχετική βιβλιογραφία;;; Μερικά πράγματα, γίνεται να μπουν σε φόρμες; Για όλους; Να ξέρουμε το πως και το γιατί. Να γίνουν εύκολα και προβλεπόμενα; Και ΑΝ γίνεται ... θέλουμε; ΧΑ!
Καλημέρες
[5 οC έξω,
πολλούς ακόμα μέσα
καραμελίτσες overdose!]

23 Οκτωβρίου 2007

relativity

D. Nanopoulos,
Distinguished Professor of Physics at Texas A&M University

Head of the Houston Advanced Research Center's Group for Astroparticle Physics
τα πάντα σχετικά ...

Καλημέρα !
[μάλλινα :)
Current Temp : 4.1 oC
και ... 38+
oC :( ]
Βlogger ... γρουμφ με τα font σήμερα...

22 Οκτωβρίου 2007

as it goes (II)

Μου αρέσει να μπαίνω δυναμική και αποφασισμένη στο Ίδρυμα. Πως το είπα το πρωΐ;;; You Jane, me Tarzan κλπ κλπ κλπ, έτσι ;;; ΧΑ ... Χμμμ ... Ναι ... αν είχε έρθει και ο υπαίτιος όλης αυτής της πρωινής δυναμικότητας στην δουλειά του (;;;) μπορεί και να το είχαμε λύσει το θέμα ... Επίσης και ΑΝ είχε ειδοποιήσει ότι δεν θα έρθει, πάλι κάπως θα είχε λυθεί το θέμα. Προς το παρόν ... κάποιος προσπαθεί να motivate (προσοχή στο keyword, MOTIVATE) τον εαυτό του να κάνει τα πειράματα άλλου και ... δεν τα καταφέρνει.

Anyways
(αλλαγή θέματος για να μην με προσβάλλω)...
Χειμώνας :). Η pretend γεμάτη πανέμορφα κόκκινα και καφέ. Εκπληκτικά κόκκινα και καφέ. Γλυκά, ζεστά, ρομαντικά. Τα φύλλα έχουν την τιμητική τους, τα τοπία φοβερά, οι βόλτες στην εξοχή επιβεβλημένες, οι πειρασμοί ουκ ολίγοι (και δεν είναι να χάνουμε τώρα ευκαιρίες, ειδικά αν συνοδεύονται από τυροβρωμιές;)) ... Όλο αυτό το πανηγύρι χρώματος δεν κρατάει παρά μερικές μέρες άλλωστε. Ο καιρός κατάλληλος για pullover, καλοριφέρ και ζεστές σοκολάτες! Sweet, μία από τις καλύτερες εποχές!
(Να προβλέψω στάσεις στα τραίνα ποδηλατοχώρας και Βελγοχώρας σήμερα, αύριο, μεθαύριο;;; Να προβλέψω!!! Κάθε, μα κάθε χρόνο τέτοια εποχή τους εκπλήσσει η φύση! Εδώ δεν έχουμε τέτοια προβλήματα, σκουπίζει (και) ο αέρας!)
Καλησπέρες
[Ladybirds, 720000 μικρά σαρκοβόρα αγγελόμορφα τερατάκια:
THE solution to the bug problem του ξινού τμήματος του Μεγάλου Μήλου!
Sweet επίσης!
Kάποιος να ειδοποιήσει τους ιθαγενείς ότι δεν είναι M&M's]


as it goes

Καφές Νο 3, νύχτα ακόμα (επιμένω το καθυστερήσαμε με την αλλαγή της ώρας εφέτος) and ... we take it as it goes today (ω, ναι την κατα-κατακρεούργησα την έννοια της agenda. Double and triple bookings).
Η δουλειά του ΣΚ
α.
δεν φτάνει πια,
β.
δεν είναι τόσο αποδοτική πια ...
Δεν πειράζει :) (να συνηθίζω;;; η δουλειά του ΣΚ σε άλλα μέρη δεν ορίζεται!) Τουλάχιστον κατάφερα οι υποχρεώσεις να χωράνε σε μια λίστα.
Η λίστα δίπλα στον καφέ, ο καφές στο pretend mug και μέρα όμορφων πειραμάτων (επιτέλους), μέρα μικροσκοπίου και λαμπερών γυρίνων, μέρα συναντήσεων, μέρα μεγάλων απαντήσεων (keep fingers crossed for us!) ΚΑΙ μέρα ξεκαθαρισμάτων (me Tarzan, you Jane, go to work Jane...). Όπως είπα, we take it as it goes...
Καλημέρες
[καλοριφέρ και pullover,
η pretend στρωμένη με φύλλα,
ε πι τέ λους!]