Αν & Θα

Για να δούμε: Ο Νούμερο 1 ήταν λίγο θολός ... αυτούς που φτιάχνεις κοιμισμένος και επιστρέφεις στο πάπλωμα για να τους χαρείς. Ο Νούμερο 2 ήταν ίσα για να με στηρίξει να κατέβω να φροντίσω την παρκόκαρτα του Twingo (γιατί τα φορητά μας παρκόμετρα με τις καινούριες μπλε fluo στολές υποτροπιάζουν τα Σάββατα επειδή δεν μπορούν να μας γράψουν ΚΑΙ την Κυριακή!). Καφές νούμερο 3, ο καφές των ΑΝ και των ΘΑ (ΑΝ καταφέρω να κάνω αυτό και αυτό στο σπίτι και ΑΝ δεν πάω σήμερα στην δουλειά ΘΑ καταρρεύσει η έρευνα όπως την ξέρουμε;;; ΑΝ δεν στείλω σήμερα αυτό που έπρεπε να είχα στείλει χτες, ΘΑ τους πειράξει πολύ ;;;)

Καφές Νούμερο 4: ΟΚ, ΟΚ, ΟΚ, πάω στη δουλειά (έστω μέχρι τον 6) ... ουφ.

Καλημέρες!
[ομπρελλίτσα να μην βρέξουμε την στολή!]

Το ποτάμι:
1. Που μου στέλνει mail το καναρίνι ;;;
Στην ποδηλατοχώρα. Στον λογαριασμό που είχα στο προηγούμενο Ίδρυμα 3 (τρία) χρόνια πρίν (και που δεν έχω πλέον). Όταν το έκανε πρώτη φορά μερικούς μήνες αφού έφτασα στην pretend της είπα ευγενικά να το σβήσειγια να μην μπερδεύεται ... Το ίδιο και μερικούς ακόμα μήνες πιο μετά ... και πιο μετά ... και τώρα, χτες ΚΑΙ προχτές ΚΑΙ την προηγούμενη ... λέω ότι δεν έχει πια νοήμα, θα πάρω τηλέφωνο στην ποδηλατοχώρα μπας και μου δώσουν ξανά τον λογαριασμό μου πίσω...
2. Ποιος καθυστερεί ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ την τελευταία υπογραφή που περιμένω μετά από εβδομάδες σκληρής δουλειάς;;;
Είπαμε, το καναρίνι... ταπ ... Νικήσαμε το σύστημα και κολλάμε στο καναρίνι :((((
3. Ποιον θα δώσω φαγητό στον Tweety του εργαστηρίου ΑΦΟΥ τον αφήσω καμμιά δεκαριά μέρες ατάϊστο.
Μπορούσα να το γράψω πιο φανερά;;; Το καναρίνι. Περιμένω την υπογραφή και έχω αφήσει τον Tweety ατάϊστο...

τσιπ

Το ευτυχέστερο πλάσμα τριγύρω, (λέει το μπιμπισι), είναι ο σκίουρος. Τώρα που λειώνουνε τα χιόνια (λειώνουνε;;; δεν είναι λίγο βαριά η έκφραση;;;) ξαναβρίσκει όσα έθαψε στο έδαφος ...

ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ...

Να θάψω τα σύνεργα του σκι μήπως ;;;

Καλημέρα
[τρέξιμο]

OK,

... ανάσα, καφές νούμερο 3 (!!!!) ... ποιο είναι το ανάλογο της "νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου" για μέρα ;;; Έτσι για να το ξέρω ... ταπ.

σπέραααα
[ουφ]

Καφές Νο3 ...

ΜΕ ταχίνι (!!! για να μην λέτε ότι δεν είμαι οργανωμένη) και ... pretend Καθαρή Δευτέρα;;; Why not??? Ειδικά μετά από αυτό το ΣΚ :( ... Λοιπόν, το μεσημεράκι θα φορτώσω Γαλλώδια ^{και ΣΙΑ} στο τραυματισμένο (yet ετοιμοπόλεμο) Twingo και ... φύγαμε!
Ε, καλά δεν οργάνωσα και ΤΟ actual Καθαροδευτεριάτικο νηστίσιμο (μχ) τσιμπούσι (με λαγάνες, κλπ κλπ κλπ) αλλά the closest relative: Θαλασσινά δίπλα στην pretend. Ήρεμα (είναι εργάσιμη εδώ, όλοι θα είναι στα γραφεία τους :)), ήσυχα (χειμωνιάτικη pretend=εγγύηση) και βρωμερά (άφθονο dressing σκορδου).
Τα Γαλλώδια ^{και ΣΙΑ} δεν ξέρουν ακόμα τι τους περιμένει. Άντε να τους εξηγήσεις το concept της μέρας και της "νηστείας" κλπ κλπ κλπ. Το μόνο που ξέρουν είναι ότι το εβδομαδιαίο μας meeting θα γίνει μεσημέρι και θα γίνει έξω. Βάζω στοίχημα αυτή τη στιγμή αγχώνονται, προσπαθούν να μαντέψουν αν θα κάνω -και άλλες- μεγάλες δηλώσεις και ετοιμάζουν τα laptopια τους! :)))
Ο χαρταετός μόνο λείπει -ήθελα να πετάξω το καναρίνι, αλλά δεν κάνει, ε;;;

Καλημέρες
[ομπρελλίτσα :(]

TGIF ??

Ηθικό Δίδαγμα:

Όταν το σύστημα ΔΕΝ θέλει να βοηθήσει,
(γιατί είναι κακομαθημένο και κακοσχεδιασμένο)
πρέπει να το βοηθάμε εμείς. :)

35 πόντοι στο εργαστήριο και ο καινούριος μου συνεργάτης σχεδόν πραγματικότητα! Σχεδόν, I don't want to jinx it, μία υπογραφή ακόμα που νομίζω ότι έχω στο τσεπάκι μου ... έχω την τηλεφωνική επιβεβαίωση δατ ιζ... ΟΥΦ! Ναι, αγωνία στο τελευταίο στάδιο ... Χρειάστηκε αρκετή (πολύ) δουλειά που -όσο και αν το αξίζει- δεν ξέρω αν έχω το κουράγιο να επαναλλάβω. Ατελείωτα γράμματα και mail και τηλέφωνα και ψάξιμο και διάβασμα, πολύ διάβασμα. Και ατελείωτο κοίταγμα μίας πρότασης για να λέει την αλήθεια με τον politically & administratively correct τρόπο που δεν επιδέχεται κριτική (εεε σχεδόν όλη την αλήθεια) Αλλά οι κανόνες σπάνε. Ακόμα και αν είναι pretendιανά άκαμπτοι. Μόνο που για αυτό, καμμιά φορά δεν αρκεί να τους ξέρεις. Τις περισσότερες φορές την λύση στη δίνουν οι ελλείψεις τους!
Κανόνες και οι ελλείψεις τους ... μεγάλο θέμα :(

night - night
[night night??
χμμφτ...γκρίνια, θα δείξει ... ταπ]

@ Αλεπουδίτσα, χτύπα το tab του καιρού :)

Είμαστε για ...

... αλυσίδες. Σκυτάλη από τον Καμηλιέρη ... Να υποθέσω ότι οι κανόνες λένε να γράψω 5 πράγματα που ΔΕΝ ξέρετε για εμένα ... χμμμμ ... tricky ... 5 πράγματα που δεν ξέρετε για εμένα και θέλω να αποκαλύψω ... ΧΑ.
Λοιπόν : # 1. Έχω Twingo ...Καλά, ξαναξεκινάω:

#1. Φεύγοντας από το πατρικό μου σπίτι πριν πολλά, πολλά, πολλάάάά χρόνια:
α. Δεν ήξερα να μαγειρεύω
β. Δεν είχα βάλει ΠΟΤΕ πλυντήριο (ήξερα όμως να σιδερώνω και το απέφευγα πάντα μετά βδελυγμίας)
γ. Δεν είχα ΠΟΤΕ αναγκαστεί να διαβάσω πολύ ή να προσπαθήσω πολύ.
δ. Δεν ήξερα ότι έχω τόση αδυναμία στους δικούς μου!
ε. Ήξερα ότι φεύγω αλλά δεν περίμενα ότι δεν θα ένοιωθα ποτέ ξανά το σπίτι, σπίτι μου ...
Έφυγα δε με το ζόρι... :) Το γνωστό κόλπο "πήγαινε να δεις αν σου αρέσει η Σχολή σου και αν όχι ξαναδίνεις εξετάσεις" ... χμμμ ... και ΧΑ (δεν ξαναέδωσα ποτέ εξετάσεις, μετακόμισα με ελαφρότατα πηδηματάκια)!

#2. Δεν ερωτεύτηκα ποτέ με την πρώτη ματιά (παρόλα αυτά δεν νομίζω ότι ερωτεύτηκα ποτέ αλλιώς... παράξενο αλλά σιγά μην σας το εξηγήσω). Πάντως όποτε το έκανα ... το έκανα απόλυτα! (link για το επόμενο!)

#3. Παλιά φαινόμουν/ακουγόμουν απόλυτη. Τώρα είμαι πολύ περισσότερο και δεν νομίζω ότι φαίνεται και τόόόόόσο πια. Ίσως γιατί τώρα είναι πολύ πιο ανοικτή. Παλαιότερα απέρριπτα ιδέες/καταστάσεις/στάσεις ζωής μέχρι και μουσικές που δεν μου ταίριαζαν και παράλληλα αξιωματικά και το άτομο. Τώρα απορρίπτω πολύ πιο έντονα μόνο όσα μου φαίνονται παράλογα (όπως και με το σιδέρωμα πάντα μετα βδελυγμίας) και ΜΟΝΟ για εμένα. Υποθέτω ότι έμαθα να αναγνωρίζω το δικαίωμα της προσωπικής επιλογής και ακόμα περισσότερο να επικροτώ και να εκτιμώ την επιλεγμένη "ιδιαιτερότητα" (όχι η καλύτερη λέξη).

#4. Δεν ήταν ο στόχος μου η Χημεία. Δεν ήθελα ποτέ να γίνω Χημικός. Την εμμονή την είχε ο ξάδελφος /κολλητός /σκιά των παιδικών μου χρόνων και προσπαθούσε να με επηρεάσει με κάθε τρόπο από τότε που ήμασταν παιδιά (με έντονες περιγραφές όσων διάβαζε, δώρα βιβλία, σετ του "μικρού χημικού" αλλά και αυτοσχέδια πειράματα που οδήγησαν σε πολλά πολλά ατυχήματα). Φυσικά και ΔΕΝ μου άλλαξε άποψη. Ο αρχικός μου στόχος και το μόνο μου ενδιαφέρον ήταν η Καλών Τεχνών (πίστευα απόλυτα στο ταλέντο μου, δείγμα μάλλον μιας ματαιοδοξίας που είναι γενετική) και αργότερα συμβιβάστηκα με την πιο προσιτή ιδέα της Αρχιτεκτονικής (μιας επίκτητης ματαιοδοξίας ότι είμαι δημιουργική που είναι μάλλον περιβαλλοντική). Στο γραμμικό σχέδιο τα κατάφερνα καλά. Στο ελεύθερο ... το παράκανα! Κόπηκα φυσικά στο ελεύθερο σχέδιο (#@$*-βρωμοκαρέκλα) κάτι που με έσωσε μάλλον από πολλά προβλήματα που θα είχα μόλις ανακάλυπτα την παντελή έλειψη ταλέντου. Το μοναδικό μου ταλέντο (αποδεδειγμένα) τόσα χρόνια μετά, ήταν δυστυχώς στα μαθηματικά.
Παρόλο που μετά από πολλά σκαμπανευάσματα αγάπησα πολύ την χημεία μου (κάτι που δεν νομίζω ότι έχει να κάνει καθόλου με την χημεία) δεν έχω βάλει ΠΟΤΕ (κεφαλαίο) την δουλειά μου σαν προτεραιότητα. Απίστευτο και όμως αληθινό. Παρόλα αυτά είναι φορές που γίνεται από μόνη της (τότε παραπονιέμαι και αυτό το ξέρετε).

# 5. Κλαίω όταν εκνευριστώ πολύ (παρόλο που συγκινούμαι εύκολα, απόλυτα γενετικό) και ποτέ μπροστά σε κάποιον που δεν αισθάνομαι πολύ δικό μου. Από τις ελάχιστες φορές που δεν έχω κλάψει από νεύρα ή κάποια πολύ ΠΟΛΥ έντονη κατάσταση είναι :
α. Όταν πήγα για πρώτη φορά στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και το βρήκα κλειστό. Μου χάλασε ολόκληρο ταξίδι.
β. Στο τέλος τους Αλχημιστή και ας μην ήταν το καλυτερότερό μου βιβλίο
γ. Σε σκηνές ταινιών που αποκλείεται ποτέ κανείς να έχει ξανακλάψει.
δ. Όταν άκουσα τα "Παιδιά του Πειραιά" στην πόλη των μπλουζ.
ε. Κάθε φορά που αποχαιρέτησα τελετουργικά κάθε μου σπίτι.
ζ. Αρκετές φορές στην πιο αγαπημένη μουσική.
Με πιάνει δε απεριόριστη (τις περισσότερες φορές και αδικαιολόγητη) θλίψη και μελαγχολία σε λιμάνια και σταθμούς τραίνων (ποτέ σε αεροδρόμια!). Παράλογο αλλά μου αρέσει η συγκεκριμένη μελαγχολία.

Κρίμα τελείωσε η λίστα πάνω που είχα πάρει φόρα και ετοιμαζόμουν για πραγματικές εξομολογήσεις :) Oh well!

Nominations ... προτείνω την Vasένια και την Orelia και ... δύσκολο, έχετε ήδη pinkάρει τους περισσότερους από τους αγαπημένους blogger απ'ότι είδα ... μπορώ να αλλάξω λίίγο τους κανόνες ;;;;; (πριτι πριτι πλιιιιιζ;;;;) Μπορώ ας πούμε :
Α. Να ζητήσω από τον Καμηλιέρη να μας γράψει άλλα 5 πράγματα για εκείνον;;;
ή
Β. Να ζητήσω από bloggers χωρίς προσωπική σελδα να γράψουν κάτι και να το φιλοξενήσω εδώ (θα κεράσω και καφέ) ;;;
ε;;;;

Night -Night
[Αλκυονίδες;]

; ; ;

Καφές νούμερο 5 και ασπιρίνη νούμερο 3. Αν μπορούσα θα έκλεινα ΤΩΡΑ την εβδομάδα με συνοπτικότατες διαδικασίες. Με κούρασε. Γρουμφ.

Λοιπόν 3 πράγματα για τα οποία χρειάζομαι ιδέες:

#1. Αμάξι (και ας κλαίει το Twingo slash Christine). Εγώ έχω παραισθήσεις ή το Clio Storia είναι μια γλύκα;;; (Περίπου όσο και το Mazda 3 και φυσικά το RAV petite. Nαι ξέρω καμμία σχέση μεταξύ τους αλλά ... ποιος είπε ότι πρέπει να μοιάζουν;;;). Τι μου αρέσει ;;;

#2. Desktop. Μια και ο καινούριος Θανάσης αργεί (Sony) ... έχει σημασία τι desktop θα αγοράσω;;; Όλα τα ίδια δεν είναι;;;

#3. Χρειάζομαι ένα καλό/ευέλικτο/creative πρόγραμμα γραφικών. Επειγόντως. Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι αποφάσισα να αλλάξω όλες τις διαλέξεις μου και χρειάζομαι να φτιάξω καινούρια cartoon (ε, ναι ... αν δείτε μόριο σε ερευνητική διάλεξή μου, τρώω το πτυχίο μου. Το σημαντικό είναι η ιδέα. Τα υπόλοιπα, :) τα ζωγραφίζουμε και στον πίνακα!). Η ανεπίσημη είναι ... ότι πάντα ήθελα να αγοράσω ένα και τώρα φαίνεται να μπορώ ... και θέλω να τα κάνει όλα! (ειδικά 3D ελεύθερες φόρμες) ... Προτάσεις ;;;

Αυτά ...

Κουράγιο...
[Πέμπτη απόγευμα]

Christine

Πήγα το Twingo στο συνεργείο (aka το δεύτερο σπίτι του nowadays) ... Μετά τα "βρε, βρε, βρε, καλώς την δεν πιστεύω να ήρθες για το service στην ώρα σου;;;) ο μάστορας κοίταξε την τσαλακωμένη πόρτα, σήκωσε φρύδι ... (δεν μου αρέσει όταν οι άλλοι σηκώνουν φρύδι) και δήλωσε : "Δεν νομίζω ότι πρόκειται για τρακάρισμα" ... Το συζητήσαμε λίγο στα Γαλλικά και επειδή δεν κατάλαβα λέξη από τα Vaudoise του (γιατί όπως όλοι ξέρουμε τα δικά μου Γαλλικά είναι άπταιστα!), βρίσκω ότι υπάρχουν 2 πιθανότητες:

Πιθανότητα 1. 2 χτυπήματα σε ένα μήνα ;;; Κάποιος έχει βάλει στόχο το Twingo. Γιατί;;; Θα σας γελάσω γιατί όταν το παρκάρω δίπλα στα φτωχικά οχήματα των pretendιανών γειτόνων μου, ψιλοντρέπομαι.
Άρα ... μάλλον δεν είναι αυτό ...

Πιθανότητα 2. Το Twingo αντιδρά. Άκουσε ότι θέλω να το αλλάξω και ... αυτοτραυματίζεται ... Christine ένα πράγμα αλλά όχι τόσο παλιοχαρακτήρας! Γρουμφ.

Όπως και να έχει ΑΝ δεν είναι hit & run με καλύπτει η ασφάλεια, επομένως I am sticking to πιθανότητα Νο 2!

Καληνύχτες
[ακόμα μπορώ και στέκομαι στα πατίνια :)
στέκομαι είπα - όχι τόλουπ]

{Σιγά μην ξαναέβαζα κρυμμένο μύνημα,
να προσέχεις συνέχεια !}

Κάποιος ...

... είναι τρελλά ερωτευμένος με το Twingo μου. Πως αλλιώς να εξηγήσω την δεύτερη επίσκεψή μου στο Τμήμα σε λιγότερο από ένα μήνα ;;; Τσαλακωμένη πόρτα (πολύ όμως, σαν να βγήκε από την ντουλάπα μου) χωρίς σημειωματάκι στην χώρα της pretend (ασφάλειας);;;;;;; Γρουμφ :( Σε λίγο θα περνάω από το Τμήμα από συνήθεια κάθε πρωΐ. Και δεν έχουν και καλό καφέ :(

Συννεφιά, ηθικό ακμαιότατο (το Twingo δεν μασάει), εξαφανίζομαι! Half day off started ... 3 hours ago, ίσα που προλαβαίνω!

Καλημέρες :)
[δεν ξαναλέω για σκι...]

λογική

Παρασκευή-feeling ... Ίσως επειδή η Δευτέρα τελείωσε πολύ αργά (αλλά χαμογελαστά) και η Τρίτη ξεκίνησε πολύ νωρίς ... χαζά νωρίς.

Oh well ... δεν θα παραπονεθώ, δεν θα παραπονεθώ, δεν θα παραπονεθώ ... καθόλου. Θα κάτσω ήσυχα στο γραφείο μου, θα φτιάξω και άλλους καφέδες (Νο 6 τώρα), θα τελειώσω τα ψευτοεπείγοντα, θα παλέψω με τους νόμους της εντροπίας, θα πάω στο σκοτεινό δωμάτιο να χαζέψω με καλά προετοιμασμένο ενδιαφέρον φωτεινά δείγματα, θα ροκανίσω λίγο χρόνο ...
Χρειάζομαι ένα διάλειμμα. Αύριο half day off. Έτσι, γιατί πότε πότε χρειάζεται να κάνεις κοπάνες από τον κακό σου εαυτό...

Καλησπέρες
[mood fits the weather...
ομπρελλίτσες!]

# Στα νέα ένα σχολικό θεατρικό (την χώρα να την μαντέψετε μόνοι σας!). Το "To kill a mocking bird" είναι αναμφισβήτητα ένα από τα classics. Το μοναδικό έργο της Harper Lee (γιατί να γράψει και άλλο;;;) που έχει τιμηθεί με το βραβείο Pulitzer for fiction, έχει συνοδέψει γενιές και γενιές αναγνωστών, έχει χιλιοεκδοθεί, έχει γίνει θεατρικό, ταινία, classic σχολικό ανάγνωσμα. Σύμβολο κατά του ρατσισμού και του τρόπου επιβολής "τυφλής" ανθρώπινη δικαιοσύνης, σκληρό και τρυφερό.

Λοιοιπόν ... γίνονται οι πρόβες. Παιδάκια επαναλαμβάνουν τις ατάκες της Harper και ... να΄τη η αντίδραση: Το έργο ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να ανέβει ΓΙΑΤΙ (χα μου αρέσει πολύ το ΓΙΑΤΙ):

ΑΝ κάποιος απομονώσει επιλεκτικά μερικές από τις φράσεις του έργου
(πχ ένας περαστικός ή κάποιος με ακουστικά που τελειώνουν οι μπαταρίες;;;)
τότε υπάρχει ο φόβος να βγάλει το συμπέρασμα
ότι το σχολείο επικροτεί τον ρατσισμό.

ταπ ...

καμμιά φορά την φοβάμαι πολύ την λογική ...