Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ω τι κόσμος μαμά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ω τι κόσμος μαμά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

19 Ιανουαρίου 2011

* * * * * * * * * * *

... κούτες μία ή δύο (phew, κάποια στιγμή θα πρέπει να έφτασαν τις ... 2011)! Το καινούριο σπίτι ρουλζ, η ζωή έξω από τα τείχη είναι όμορφη (βλέπεις φεγγάρι χωρίς να τεντώνεσαι!) και ... τουλάχιστον απρόβλεπτη (αν την συνδυάσεις με ένα δυό μαστόρια αποκλείεται να βαρεθείς ... υλικό όχι για ένα blog, αλλά για τη Britannica)!



Καλή Χρονιά!

[Εκτός από υγεία, χρειαζόμαστε

αισιοδοξία, δημιουργικότητα
και
ΠΟΛΥ χΟΥμορ φέτος!]

26 Ιουνίου 2009

Νο 2 !!!!

Κάθε εβδομάδα μαθαίνεις και κάτι καινούριο σε αυτή τη δουλειά ... Το μάθημα αυτής της εβδομάδας;;; Ανεκτίμητο (σαν την πιστωτική):

Μόλις μετατρέψεις το connection μεταξύ αυτιού και αυτιού σε wireless σταματά να συμμετέχει το νευρόνιο που είναι ανάμεσά τους σε άσκοπες και ανώφελες συζητήσεις και φτάνεις στην ώρα του -χιλιοτραγουδισμένου- ΠΣΚ γρηγορότερα και χωρίς πονοκεφάλους (με μικρό "π")!
Και μια και λέμε για ΠΣΚ ... δεν είναι ώρα να εξατμιστώ;;;;

Καλησπερούδια
[τα παρααναλύουμε μου φαίνεται τα πράγματα
σε αυτό το γεωγραφικό πλάτος
Νευρόνιο σε λευκή αποχή διαρκείας!]

6 Μαρτίου 2009

Νο 5

... Τελευταίο post τον Φεβρουάριο ... Τι έγινε από τότε;;; Τίποτα! ΤΙΠΟΤΑ! nada, null, niente.

Ήρθε η άνοιξη ... και μαζί της ένα πηχτό σύννεφο σκόνης τις τελευταίες 2 μέρες που έρχεται κατευθείαν από τα φυσικά μας σύνορα (θέλω διαβατήριο) ... Ο καιρός είναι το μόνο θετικό όμως (ιδιαίτερα για τα εβδομαδιαία σκαρφαλώματα του λιονταρο-γατιού στα βουνά).
Για τη δουλειά δεν μιλάω σταθερά ... Δεν έχει και νόημα άλλωστε... Κανένα.
Κατα τ'άλλα ... χμμμμμ ... Είπαμε ότι ψάχνω για σπίτι; Ψάχνω για σπίτι! ... ταπ! Οι τιμές σε περίοδο "κρίσης" είναι στην περιοχή μας συγκρινόμενες με αυτές ενός loft στο Manhattan (κέντρο όμως)... και όσο και αν χαμηλώσει κανείς τις απαιτήσεις του, οι υποχωρήσεις που πρέπει να κάνει... πολλές. Ότι κερδίζεις σε κατασκευή το χάνεις σε χώρο ή τόπο (και κυρίως χρόνο) ... Και όσα θα γλιτώσεις σε δόση (δανείου ντε, α ρε Joker... ταπ) θα τα επενδύσεις σίγουρα σε ένα καλό ψυχίατρο ...
Having said that ... πάω να δω το δεύτερο σπιτάκι της μέρας (το -άκι δεν είναι της ... περιοχής) ... σε ένα χωριό εδώ κοντά, μακρυά από την κίνηση της πολης ... με κηπάκι ... και "θέα" ... ΧΑ!
Σμακ
[προσοχή στις
μελισσούλες και τις πεταλουδίτσες...
δαγκώνουν]

3 Ιουνίου 2008

... για αγρίους

Στο δρόμο για το σπίτι ...
Είχε προηγηθεί μια (what a surprise) ήσυχη μέρα, το logout αναίρεσε το προγραμματισμένο τελικό μου μάθημα (πράγμα που στεναχώρησε και εμένα αλλά και τους μαθητές γιατί ήταν πανηγυρικά προγραμματισμένο), στο super-market δεν είχε αυτά που έψαχνα, στο λογαριασμό μου δεν έχουν πιστωθεί ακόμα τα τελευταία ταξίδια (ένα extra άγχος σε αυτό εδώ το 0-balance μέρος του πλανήτη), η κίνηση η αναμενόμενη: Φρικτή. Οι σκέψεις οι ίδιες...
Άσχετο:
Όταν φορτώνει κανείς (με τους μήνες και τις μέρες και τα μέρη) χρειάζεται το απαραίτητο ventilation ... αυτό που δεν κάνεις -συνειδητά- στους ανθρώπους που αγαπάς όσο και αν σε πιέζουν, δεν κάνεις στους φίλους και τους γνωστούς και προσπαθείς να μην κάνεις -όσο είναι εφικτό- και στον εαυτό σου.

Ξέφυγα. Κίνηση φρικτή. Ο καθένας την παλεύει με τον τρόπο του. Εγώ πχ με μια μέση θερμοκρασία γατιού 18 oC και ραδιόφωνο. Σημειωτόν (έτσι γράφεται?) ... Σταμάτα-ξεκίνα. Το γατί είναι ευγενικό και δεν παραπονιέται. Και εγώ μάλλον χαλαρή (όσο γίνεται) απολαμβάνω καφέ Νο 8 και μουσικούλα στη δροσιά.
Βλέπω μια κοπέλα που προσπαθεί να περάσει τον δρόμο ώρα και -παρόλο που κινούμαστε όλοι με μια μέση ταχύτητα 0.123 km/h- δεν τα καταφέρνει. Σταματάω -την αφήνω να περάσει (το ότι δεν γυρνά καν να με κοιτάξει, άλλη ιστορία). Βλέπω με την άκρη του ματιού τον αγρότη (κανένας παραλληλισμός με τους αγρότες που αγαπώ, το αμάξι έδωσε το όνομα) μέσα στο τέρας που κινείται πίσω μου (Νο λάστιχα ... 15000, σχεδόν μου κάνει σκιά) να κάνει ένα μορφασμό. Δεν δίνω σημασία, θα μιλάει με την κοπέλα δίπλα του.
Παρακάτω σταματάω για μία γιαγιά φορτωμένη με ψώνια. Το "σταματάω" ευφημισμός, δεν χρειάζεται καν να ακουμπήσεις το φρένο, δεν κινούμαστε. Και άλλος μορφασμός ... Τώρα λέει και κάτι και απευθύνεται σε εμένα. Τον αγνοώ.

Το όλο συμβάν θα είχε τελειώσει καλά αν ... λίγο πιο κάτω δεν ήταν μια μαμά, με ένα 4χρονο στο χέρι που κρατάει και τα ψώνια, και ένα καρότσι που περιέχει ένα στριγκλίζον (αυτό σίγουρα δεν γράφεται έτσι) πιτσιρίκι στο άλλο. Απόγνωση -picture this: Διαβάσεις πουθενά (φανάρια;;; χαχαχαχαχαχαχα), η κυρία σκαρφαλωμένη στον λαχανόκηπο που έχει στη μέση η λεωφόρος (the term λεωφόρος ΙΖ relative), το ένα μωρό κλαίει, το άλλο την τραβάει, τα ψώνια μπαλαντζάρουν μεταξύ φθοράς και λαχανόκηπου και η θερμοκρασία 35 oC. Σταματάς, έτσι? Ναι ... Ε, έτσι νόμιζα και εγώ και σταμάτησα και μάλιστα η συγκεκριμένη κυρία, παρόλη την πίεση των τέκνων και της ζέστης μου έστειλε και ένα πολύ ευγενικό χαμόγελο. Πρόλαβα να το ευχαριστηθώ???
ΧΑ! Ξεχάσατε το αγρότη. Κορνάρισμα, χειρονομίες και φωνές ταυτόχρονα με το χαμόγελο. Συνεχόμενα κορναρίσματα μάλιστα, και οι φωνές να συνοδεύουν χειρονομίες και ... εξυπνάδα ... Μαύρο -ξεκούμπωτο- πουκάμισο, μαύρο παντελόνι και στιβάνι, ξανθό τσακλοκούδουνο στη θέση του συνοδηγού =>οι φωνές ανεβάζουν τις μετοχές του ... η κακή απομίμηση του Λεβέντη, ο neo-μάτσο ... ταπ ταπ ταπ ταπ ταπταπταπ yeeeeeee! ...
Παραλείπω τον διάλογο που ακολούθησε -μπορεί να διαβάζουν και ανήλικα. Δεν σήκωσα τον τόνο της φωνής καθόλου πάντως (γεγονός που με κάνει ιδιαίτερα περήφανη). Και δεν γράφω για τον διάλογο (παρόλο που ήταν classic) - Ένα ευχαριστώ ήθελα να γράψω στον κύριο αγρότη. Unloading χωρίς ΚΑΜΜΙΑ, μα ΚΑΜΜΙΑ, after-τύψη. Phew!
Καλησπέρες
[logout σημαίνει
αύριο μετά τις 11
σπλαααααααατς]

4 Μαρτίου 2008

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ

  • ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
  • ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβεβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

  • Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
  • Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

  • Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
  • Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
  • Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.
Περισσότερες πληροφορίες

* Για την ομάδα freebloggers: Ζαφείρης Καραμπάσης (chocolatehorizon at yahoo.gr), Θωμάς Τζήρος (tom.tziros at gmail.com)

* Για την πρωτοβουλία digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας (asterios at gmail.com)

25 Ιανουαρίου 2008

επώνυμα *

Δεν βρίσκω λόγια να προσθέσω σε αυτό το post ... Διαβάστε την ιστορία του Σαμψών στα post του Allu Fun Marx (φιλενάδα ευχαριστώ KAI για τα link):


και στείλτε
σήμερα επώνυμα (λέξη κλειδί;;;) το παρακάτω mail στο Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης στην διεύθυνση: mail@lyk-mous-thess.thess.sch.gr .

Θέμα: Όπου σχολείο και Πατρίς
Ο Γιώργος-Σαμψών Χατσατριάν να μείνει στην Ελλάδα.
Το σχολείο του είναι η Πατρίδα του.
Ο Γιώργος-Σαμψών Χατσατριάν να μείνει με την “μαμά” του.
Κι αν αυτή αισθάνεται “μητριά”, ας μάθει πια να τον αγαπάει.

...
[Στα χρόνια που έλειψα,
είχα την τύχη να ζήσω σε μέρη που με άφησαν να τα αγαπήσω και να τα κάνω πατρίδες, γιατί ήταν δίκαια και απλά.
Νοιώθω ντροπή διαβάζοντας και βιώνοντας τον ρατσισμό στην ... βιολογική μου πατρίδα, την πατρίδα του Σαμψών ...
]