cranky cranky cranky

Βρέχει φρικτά, ξύπνησα τόσο νωρίς ώστε να είμαι cranky από τον Νο 2 (Νο 4 τώρα), το βράδυ είχε παλιοϋγρασία, το πρωί ... μουσώνες και το νευρόνιο βλέπει το logo
"Welcome to the Tropics" του συμβολαίου μου να του χαμογελάει κυνικά ...

Ξανά από την αρχή: Positive thinking ... :)

Σύντεκνοι,
ΑΑΑΑαααααααααααν
δεν θεωρούμε ότι κάθε βροχή καταργεί την έννοια του φαναριού {φαίνεται το κόκκινο/πράσινο ΚΑΙ με μερικές σταγονίτσες παραπάνω, n'est ce pas? Αλλιώς να πάω να ξεσκονίσω προσωπικά όλα τα φανάρια, αλήθεια.}
KAI
δεν εισαγάγουμε καινούριες πρακτικές στην οδήγηση μόνο και μόνο επειδή βρέχει {αντί για το απλή, καθημερινή, συνηθισμένη, χιλιοτραγουδισμένη προσπέραση από δεξιά, να λανσάρουμε την super προσπέραση από δεξιά ΜΕ ταυτόχρονη δημιουργία νέας λωρίδας-baladeur κάπου στην μέση ΚΑΙ αναβόσβημα της μεγάλης σκάλας των προβολέων αντί του flash (που ναι, έχει μικρό λαμπάκι και χαλάει εύκολα) ΚΑΙ κορνάρισμα. Ένα-ένα τα κόλπα, αν μου τα κάνετε μαζεμένα, πως να τα ευχαριστηθώ;;; ε;;;} ...
ΤΌΤΕ
το μόνο που πρέπει να κάνω για να αντέξει το γατί πάνω από εβδομάδα στους Τροπικούς είναι να προσαρμόσω την εξωλέμβια! Simple!

Καλημέρες
[μετά τον Νο5 περνάει
στον Νο8 πρέπει να ξαναγυρίσεις σπίτι
και ΟΧΙ
εδώ δεν είχα ομπρέλλα στην ποδηλατοχώρα... ταπ]

@ λακκούβες

@ Νηπιαγωγείο (without explanation or further comments εκτός του ότι, ΌΧΙ, δεν θέλω να διαλέξω με ποια παιδάκια θα παίζω. Με κανένα από ΑΥΤΑ τα παιδάκια δεν θέλω να παίξω! Αν θέλω να παίξω θα πάρω Nitendo... E-MA!).
@ Τα γυρινάκια επιτέλους εδώ (only 5 days door to ... almost door ... μέχρι το τέλος λάθη, δίπλα τα πήγανε ... ταπ). Προσπαθούν να συνηθίσουν και αυτά το περιβάλλον αλλά μάλλον είναι ακόμα ζωντανά (καμάρια μου!)
@ Μία φράση -χωρίς άλλη εξήγηση επίσης: Πονοκέφαλος is here, stronger than ever ... σπίτι ΤΟΥ ... ταπ ... (όχι δεν επιπλέουν τα ξερά)
@ Και η λακκούβα που άφησα φεύγοντας είναι ακόμα εδώ. Εξηγώ : στο δρόμο για το παλιό μου σπίτι (τότε) υπήρχε Η λακκούβα. Δεν μιλάμε για λακκουβίτσα 5 εκ. x 10 εκ., όόόχι μιλάμε για μια μικρή, κακομαθημένη τάφρο που ΔΕΝ υπήρχε περίπτωση να αποφύγεις (πεζοδρόμιο to σχεδόν πεζοδρόμιο). Ασυναίσθητα πριν φτάσω στην συγκεκριμένη στροφή για πρώτη φορά μετά από τόόόόσα χρόνια (ε καλά, φυσικά είναι ακριβώς μετά την στροφή...), έκοψα ταχύτητα και κράτησα λίγο πιο γερά το τιμόνι. Και ναι, ήταν εκεί. 10+ χρόνια μετά! Λίγο μεγαλύτερη απ' όσο την θυμάμαι (αλλά μπορεί και να φταίει ο κουβάς που οδηγώ αυτές τις μέρες, μην γινόμαστε και άδικοι) αλλά εκεί ...
@ Για τις καταλήψεις δεν άκουσα τίποτα και με ενδιαφέρει (μα ... λύθηκαν όόόόλα τα προβλήματα;;;)
@ Για τα αεροδρόμια επίσης δεν άκουσα τίποτα ... καλό αυτό, ε ... ;;;
@ Αύριο πολλές ώρες, προετοιμάζομαι κβαντισμένα (τα κβάντα μικρά, τα μικροτερότερα).
@ Βροχή και κρύο ή μάλλον υγρασία. I hate υγρασία, δανείστηκα κουβέρτες ... ταπ ... που πήγε το welcome to the tropics που είχε πάνω το συμβόλαιό μου;;;
@ Το Γαλλώδι στέλνει μικρά, ευγενικά SOS ... :( 3 days to go home ... 10 to come back ...
@ Γνώρισα μια συνάδελφο, που γύρισε πριν 1 χρόνο στην Λεβεντογέννα μετά από 20 χρόνια απουσίας και ήταν χαμογελαστή και άνετη. Μου ήρθε να την φιλήσω... seriously!

Τέλους κβάντου (το κβάντο, του κβάντου;;; κλίνουμε και τα λατινικά;;;;), 10 σελίδες ακόμα πριν το επόμενο διάλειμμα, Νο 10 and the night is still young.

Καλησπέρες
[e-μικρή ευχαριστώ :)))
seriously!]

19 ...

Όχι καφέδες βρε! :)))
Η μέρα ξεκίνησε με Magritte, ξανά λοιπόν Magritte και προειδοποιώ ότι θα ξεφύγω αισχρά (η διάθεση)! Καφές Νο 8, η γεύση σε καφέ και κέφι σταθερά παράξενη.

Όσο καιρό τα σούKερ μάρκετ μάζευαν "προσωπικά δεδομένα" δεν με πείραζε καθόλου. Να τα μαζέψουν, γιατί να μην τα μαζέψουν;;; Να τα μαζέψουν και να φτιάξουν τα ράφια τους όπως τα θέλω εγώ (ΑΝ καταφέρουν να τα επεξεργαστούν γιατί έχω την υποψία ότι δεν ψωνίζω μόνο εγώ) ...
Τώρα όμως αλλάζουν λίγο τα πράγματα ... Η Μαμά Ευρώπη, σύμφωνα με τον Άνεμο και λοιπές πηγές, προτείνει την υιοθέτηση Αμερικάνικης πολιτικής με συλλογή τουλάχιστον 19 στοιχείων από τα προσωπικά δεδομένα^# κάθε ταξιδιώτη που μετακινείται μεταξύ μαμάς Ευρώπης και άλλης κακής χώρας (για βοηθήσει στον ... πόλεμο κατά της τρομοκρατίας).
Taking into account ότι η pretend είναι εκκολαπτόμενη μεν, κακή δε (και επίσης ότι έχω πάρα μα πάρα πολύ δουλειά να κάνω και δεν θέλω να την κάνω), απασχόλησα το νευρόνιο με τις πιθανές ερωτήσεις που θα οδηγούσαν σε αυτά τα 19 πολύτιμα δεδομένα άμεσα. Και φυσικά, έχοντας πείρα στο πως η Μαμά Ε. βγάζει τα αποτελέσματα και τις στατιστικές της, έθεσα και το επίπεδο των ερωτήσεων (-∞).

Το αποτέλεσμα κατά το νευρόνιο είναι ότι, ΑΑΑΑααααν θέλετε στο μέλλον να δείτε το Taj Mahal, να περπατήσετε τα δρομάκια της Πόλης (ωχ είπα Πόλη με Π κεφαλαίο;;;), να ψωνίσετε jeans στην 5^η (γιατί είστε τιποτένιοι καταναλωτικοί τύποι) ή να διακοπεύσετε ταπεινά στο Burj Al Arab, θα πρέπει να

σταματήσετε άμεσα το blogging ΚΑΙ το surfing.

Σκεφτείτε τις πιθανές ερωτήσεις:
@ Έχετε blog? Ναι => 1 κακό δεδομένο (για τα καλά δεν ενδιαφέρονται).
@ Στο blog γράφετε ανώνυμα ;;; Σχετικό αυτό αλλά για εσένα γράφω ανώνυμα, Ναι => 2 τα δεδομένα {βοηθάω να μπείτε στο ρυθμό: έχεις κάτι να κρύψεις ... ;;; !!! }
@ Διαβάζετε τις απαντήσεις αγνώστων;;; (κατά το πακετάρατε μόνοι τις βαλίτσες σας;) Huh???... Ναι => 3 τα δεδομένα.
@ Έχετε φιλοξενήσει ποτέ στη σελίδα σας σελίδες ή κείμενα ή link σε κείμενα άλλων ;;; Ναι => 4 τα δεδομένα (δεδομένο είναι το συμπέρασμα του γραφειοκράτη, όχι η απάντηση, μην μπερδεύεστε).
@ Έχουν επισκεφτεί ποτέ το blog σας πιθανά μέλη Aραβικών ή κομμουνιστικών ομάδων ;;; Που να ξέρω;;; Τα nicknames! :( Ναι => 8 τα δεδομένα (extra points για την προδιάθεση).
@ Έχετε εκφράσει ποτέ άποψη κατά της Κυβέρνησης, του συστήματος, του Κράτους ή των αρχών;;; Άμεση;;; Και εμμεση! :( Ναι => 9 τα δεδομένα.
@ Έχετε ποτέ εκφράσει άποψη κατά της Μαμάς Ευρώπης;;; :( Ουουουου πολλές φορές => 14 τα δεδομένα (ντροπή τσ τσ τσ).
@ Έχετε ψάξει ποτέ για συνταγές στο δίκτυο: Ναι => 15 τα δεδομένα. Codeword συνταγές.
@ Έχετε πέσει ποτέ πάνω σε σελίδες που θα μπορούσαν να έχουν τρομοκρατικό ή υβριστικό περιεχόμενο;;; Search τον Πρόεδρο με τον Googl-η (hit No 5) και πες μου αν δεν είναι υβριστικό για τους χιπαντζήδες το αποτέλεσμα. Ναι => 16 τα δεδομένα.
@ Αγοράσατε ποτέ κάτι ανώνυμα από το δίκτυο ;;; ΟΚ, ΟΚ, το παραδέχομαι... είχα και άλλη αλλά ήθελα την gadgetένια ... Ναι => 17 τα δεδομένα.
@ Θα μπορούσαν οι σελίδες που επισκέπτεστε να περιέχουν και όπλα ή άλλο τρομοκρατικό περιεχόμενο; μμμμ ... δεν ξέρω ! 19 τα δεδομένα, 2 Points, ένα για την αδιαφορία.

Αρκεί να έχετε blog επομένως για να κάνετε την δουλειά ενός γραφειοκράτη εύκολη και διασκεδαστική.
Εγώ πάλι που ΔΕΝ έχω blog και ΔΕΝ σερφάρω, μόλις έμαθα ότι μπορεί και να ΜΗΝ ταξιδέψω κιόλας για pretend το Σάββατο. ΓΡΟΥΜΦ ...

Καλησπέρα
[και όχι, δεν είναι βράχος,
αλλά αν δεν γελάσουμε μαζί του
μπορεί και να γίνει]

^# Χαζή απορία αλλά να ζητούσαμε να αφαιρεθεί η λέξη προσωπικά δίπλα από το δεδομένα ;;; Μήπως αισθανόμασταν εννοιολογικά πιο ήσυχοι...

Ctrl+F5

ΟΚ, ΟΚ, ΟΚ ... ξανά από την αρχή, it was just a bad day, θέμα διάθεσης ... Control+F5, καφές Νο 3 και ξεκινάω ...

Καλημέρες!
[δεν είναι σύννεφο]

~ Νο 7

Βροχή, traffic, νηπιαγωγεία, καθυστερήσεις, αναβολές, Κούλες και Ρούλες σε όλο το υπέροχο μεγαλείο τους, επιτηδευμένη ησυχία (σε βαθμό διαφάνειας), τα γυρινάκια χαμένα, τα υπεραστικά δύσκολα, η γεύση του καφέ διαφορετική και το νευρόνιο κολλημένο σε μια λίστα από to do's που αφορούν μία άλλη πόλη, μια άλλη ζωή και ένα σπίτι με το μενίρ στην κουζίνα και όχι το καθιστικό ... ταπ (ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ) ... αργεί η Παρασκευή ;;;

Καλησπέρα
[Beware of the black-shirted drivers ...
... or the black-shirt-minded PEs]

Ζντουπ;

"Έχετε μια κόρη που την λένε ..." (κοίταγμα-φόνος) "... ... πως σε λένε;;;"
"KV"
"'Εχετε μια κόρη που την λένε KV;;;"
Φάδερ: "Ναι;;; Καλά είναι;;; Έπαθε κάτι ;;; Ποιος είστε;;;"
"Καλά είναι μην ανησυχείτε ... εδώ δίπλα μου είναι ... ΑΛΛΑ ... γιατί τους παίρνετε κινητά αν δεν ξέρετε ότι μπορούν να τα προσέχουν;;; Ε;;;" {Ζντουπ;;;}
Φάδερ (το ζντουπ το δικό του το υποθέτω. Πάντα περίμενε ένα τηλέφωνο από άγνωστο αλλά περίμενε ότι θα φορούσε και στολή!): "Εεεε; Της πήρα κινητό; Και τι σας έκανε;;; Και γιατί χρησιμοποιείτε το κινητό της κόρης μου;;;" {Μετά το πρώτο σοκ, ανέκαμψε, σαν από χρόνια έτοιμος! way to go dad}
"Το ξέρετε ότι η κόρη σας ... blah blah blah ..." {Μου έφαγε ΟΛΕΣ τις μονάδες για να νουθετήσει τον φάδερ...}

Δεν θα συνεχίσω την περιγραφή του ευφυέστατου διαλόγου ... Πήγα στο σούκερ μάρκετ (με "κ" γιατί έτσι το λέει ο ανηψιός μου) να αγοράσω νερό (γιατί εδώ αγοράζουμε νερό), άφησα τον Ντορή στο κάτω ράφι για να πιάσω το 10λιτρο μπουκάλι που σοφά έβαλαν στο πάνω πάνω ΠΆΝΩ ράφι, ξέχασα τον Ντορή εκεί μετά την υπερπροσπάθεια as it happens (more to some than others) και ... πάει ο Ντορής!!! 3 δεύτερα αργότερα που γύρισα να τον μαζέψω είχε εξαφανιστεί. 5 λεπτά αργότερα τον έφερε ένας κύριος στο ταμείο. {phew, thanks}
"Δικό σου είναι;;;" Ενικός.
"Ναι, σας ευχαριστώ πολύ"
"Έτσι θα στο δώσω;;; Ποιος είναι ο αριθμός;;;;"
"Που να ξέρω;;;"
Μπινελίκια ... χοντρά μπινελίκια "... σας παίρνουν ένα κινητό και δεν εκτιμάτε την αξία του χρήματος και τα αφήνετε όπου να'ναι και δεν εκτιμάτε τίποτα και ... ούτε το νούμερο δεν ξέρεις ... και ... " (blank) "... και που θα ξέρω εγώ ότι είναι δικό σου;;;;"
"Δίκιο έχετε, δώστε μου σας παρακαλώ το κινητό όμως"
"Όόόό-ϊ, πρώτα να δούμε αν είναι δικό σου"
... Τα υπόλοιπα τα ξέρετε.

Κάπως έτσι έγινε και επέστρεψε ο Ντορής στο σπίτι του. Διαφορά: Αν τον έχανα στην pretend (και το λέω γιατί ... :) τον έχω χάσει ΚΑΙ στην pretend) θα μου τον έδιναν πίσω με χαμόγελο, χωρίς μπινελίκι και ... χωρίς να πάρουν τον κηδεμόνα-φάδερ τηλέφωνο και του χαλάσουν το όνειρο (χαχαχαχαχα και btw νομίζω πως του άρεσε κάπου το authority)!
Πως το λέγαμε παλιά αυτό με το γυαλό ; ΓΙΑΤΙ το χαλάμε μετά;

Καλημέρες
[grey out,
κρεμάμε κουρτίνες για να μην δουλέψουμε in
γυρινάκια στον ΕλΒεν
very VERY far away from home]

Update:
* Μεγάάάάάλο πρόβλημα με τον γείτονα: Κάθε φορά που μετακινείται μου κόβεται η σύνδεση! Δεν τους μετακινούμε χρυσέ μου τους Θανάσηδες και παίρνουμε μαζί μας ό,τι χρειαστούμε: την μηχανή του καφέ και όλα τα συναφή! Πέρα-δώθε, πέρα-δώθε, θα το χαλάσεις το παρκέ! Ε-μα!

light greens

Η μέρα φαινόταν ότι θα ξεκινήσει in the darker shades of grey.
Καφές Νο1 με την μεταφορική -ο άσπρος σίφουνας- στην γραμμή: Ναι, κρατάνε ακόμα τα γυρινάκια μας φυλακισμένα κάπου στο Βελγοχώρι (τι γυρευουν στο Βελγοχώρι;;; και μάλιστα on their way here μέσω της χώρας με τη δική της μπύρα;;;) αλλά είναι σίγουροι ότι θα είναι καλά... Τους εξηγείς ήρεμα τις εργατοώρες pretendιανών μισθών που θα πρέπει να καλύψουν ΑΝ συμβεί το μοιραίο ... Και εύχεσαι τουλάχιστον να τα έχουν στο ψυγείο ... και να τα προσέχουν.
Καφές Νο2, έχει ήλιο έξω, ανοίγεις όόόόλα τα παράθυρα και μπαίνουν ζέστη και ήχοι και αρώματα. Το σπίτι Νο2 (;) είναι δίπλα σε έναν από τους πιο παλιούς φούρνους του χωριού μας. Ο φούρναρης, φρικτός παλιοχαρακτήρας. Αφήνει κάθε πρωΐ αξημέρωτα όλες τις μυρωδιές να μας βασανίζουν (αντί ένα καλαθάκι καλούδια σε κάθε πόρτα!). Μπορεί να μην τις αφήνει καν... πρέπει να έχει βάλει ανεμιστήρα ... Γρουμφ.
Καφές Νο3 και δεν έχω ιδέα από που να αρχίσω. Έκανα μια φοβερή δουλειά χτες το βράδυ: έβαλα όόόόλες τις υποχρεώσεις στη μνήμη του Ντορή. Ο Ντορής γκαρίζει ασταμάτητα ... :(

... και ... μετά χτυπάει το κουδούνι ... Η γειτόνισσα είδε ότι ξύπνησα και μου έφερε σπιτικά, ζεστά ακόμα κουλουράκια για τον καφέ μου :) (κρυφό σχολειό κατά του φούρναρη;;; yeeee!)
... και μετά πάλι το κουδούνι (μα πως με βρίσκουν;;; ούτε όνομα δεν έβαλα ακόμα!) ... άλλο ένα λαμπερό δέμα -super -άχρηστο -gadget -δώρο -καλώς -όρισες από το Μπλε (να θυμηθώ να προσποιηθώ "μα δεν έπρεπε" καθώς θα το κρατάω σφικτά),
... και μετά το τηλέφωνο-Ντορής: "Κουμπάρα θυμάσαι γιατί έρχεσαι να μείνεις στην Λεβεντογέννα;;; Ξεκίνα -αγοράζω εφημερίδες!" ... Θυμάμαι, για τον καφέ με τις εφημερίδες και το κουτσομπολιό στην περασάδα της πλατείας του χωριού ... :)

Pale blues and light greens. Let the ΣΚ begin!

Καλημέρες !
[ρίγανη, φασκόμηλο και μέντα στο μπαλκόνι...
βασιλικό θα φέρω τον δικό μου!]

Update:
Προσοχή ακουλουθεί πραγματικός μάδερ-ντότερ διάλογος. Διαβάζετε με δική σας ευθύνη, ειδικά οι μάδερς!
"Λοιπόν;;; Το χρησιμοποίησες;;; Καλό είναι;;;"
Μιλάμε για το super-άχρηστο-gadget-mixer που μου έστειλε ΧΩΡΙΣ λόγο και που θα το ζήλευε ακόμα και ο Jamie (mental note: να θυμηθώ να στείλω φωτό στον Jamie).
"Ehmmmm ... όχι ακόμα, αλλά το στόλισα στην κουζίνα, είναι φοβερό, ευχαριστώ, ευχαριστώ, ευχαριστώ!!! Ούτε και εγώ δεν θα έφτανα σε τέτοια extremes με την κουζίνα μου, είπα ευχαριστώ;;; Ευχαριστώ, thanks, σμακ"
"Ναι βρε παιδί μου, δεν θέλω ευχαριστώ. Αλλά δεν φτάνει που το στόλισες, πρέπει να το χρησιμοποιείς!"
Εγώ το ήξερα τώρα ότι αυτή η συζήτηση θα πληγώσει μία από τις δύο, έπρεπε να πω ότι το χρησιμοποίησα... ταπ ...
"Μάδερ, έχεις απόλυτο δίκιο ΑΛΛΑ (on my defence) το έφεραν αργά χτες το βράδυ και ... δεν έχω μετακομίσει ακόμα: Με ένα μαχαίρι που κρύβεται και 3 φλυτζάνια, δύσκολο, ε;;;"
"Τίποτα δεν είναι δύσκολο άμα το θέλουμε"
Όλοι καταλαβαίνουμε ακόμα ότι μιλάμε για ένα mixer;;;; όποιος δεν το καταλαβαίνει να σηκώσει το χέρι!
"Θέλω, ΘΕΛΩ, πώς δεν θέλω;;; αλλά ... δεν πρόλαβα. Θα το χρησιμοποιήσω με την πρώτη ευκαιρία, πρόμιθ"
"κρίμα ... και εγώ που νόμιζα ότι θα σε ευχαριστήσει ..."
Απογοητευμένος τόνος, λες και μόλις της είπα ότι μετακομίζω down under... Αυτό θα την εξέπληττε λιγότερο.
"Μα ... με ευχαρίστησε, μου αρέσει πολύ, το θαυμάζω τώρα καθώς μιλάμε"
Το παιχνίδι με τις τύψεις δουλεύει σταθερά. Αισθάνομαι άσχημα...Όχι για πολύ όμως... :)
"Ναι αλλά δεν το χρησιμοποίησες..."
ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ... NOT my fault!
"Πως δεν το χρησιμοποίησα, το χρησιμοποίησα! Έκανα το κουτί του κομοδίνο!"

Ε-μα!

xox

Edward Hopper. Απόλυτα αγαπημένος KAI στην μελαγχολία του που είναι γεμάτη σκοτεινή αξιοπρέπεια KAI στην χαρά του που είναι γεμάτη καθαρό, διάφανο φως.
Αφήνω εδώ δύο από τα πιο αγαπημένα μου έργα του. (Όόόόχι κουμπάρε, δεν πρέπει να ταιριάξει ο Hopper στο υπνοδωμάτιο, το υπνοδωμάτιο καλά θα κάνει να ταιριάξει στον Hopper) ...
Τα αφήνω δίπλα δίπλα αν και στο σπίτι μου δεν είναι ποτέ δίπλα, μόνο όταν μου χρειάζεται να βλέπω και το φως.
Και ο Hopper ταιριάζει με γλύκα, Ενδελέχεια :

boomp3.com

[Hopper και σμακ]

μετά ;

Παρασκευή ... καιρός νεφελώδης, πηκτή ζέστη ... Μπορείς να κόψεις την υγρασία με το μαχαίρι εδώ στους Τροπικούς ... (αν έχεις μαχαίρι that is, γιατί είχα φέρει ένα αλλά ... ναι, γρουμφ).
Παρασκευή ... δύο μέρες εδώ (7 to go) και επικεντρώνομαι (στρουθοκαμηλικά) στα θετικά ...

Το να ζω από την "άλλη πλευρά" τον χώρο που ξεκίνησα και έμαθα (όχι απαραίτητα αυτά που έπρεπε) και μεγάλωσα (λέμε τώρα) και φώναξα (πολύ όμως :) ) και κατέλαβα (ε, καλά όχι μόνη :)) και πάλεψα και δούλεψα (άμισθη και σκληρά) και πόνεσα και στον οποίο υποσχέθηκα ότι ποτέ (μα ποτέ) δεν θα ξαναγυρίσω (without a court or a doctor's order), είναι ειρωνεία από μόνο του. Σε πολλά επίπεδα. Αφήνουμε όόόόλα τα υπόλοιπα και κοιτάμε το πιο γλυκό. Παρά τα γυρινάκια μου (μερικά από τα οποία αυτή τη στιγμή είναι φυλακισμένα και υποσιτισμένα στο Βελγοχωριό και δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να τα σώσω, ΓΡΟΥΜΦ), παρά το Γαλλώδι μου και όλα τα άλλα "μου" που μου λείπουν, το να βρίσκομαι στην σωστή πλευρά του πίνακα, είναι τελικά κάτι που αγαπάω πολύ. Especially when done without stress but that's another story. Κάτι που διώχνει για λίγο το άγχος και την πίεση και κάνει το ατελείωτο transit πιο ευχάριστο (;;; huh;;; αηδιούλες, άλλη λέξη!).

Τις 2 αυτές μέρες είχα την ευκαιρία να μονοπωλήσω λίγο τους μαθητές μου, να τους φορτώσω πολλή δουλειά, να βασανίσω (με ένα) πολλά νευρόνια, να δω "πως είναι", να τους πάρω λίγο τον αέρα ΚΑΙ να τους καταπιέσω αφόρητα (με την αίσθηση ότι το κάνω για το καλό τους :) ). Είχα όμως ΚΑΙ την ευκαιρία να τους ακούσω και ήθελα να τους ακούσω γιατί είναι πολλά που δεν καταλαβαίνω. Και γιατί θέλω να ξέρω ...

Δεν θυμάμαι τι λέγαμε εμείς τότε για το πως είμαστε και το πως βλέπουμε τα πράγματα. Θυμάμαι ένα παγωμένο πρωΐ (τότε έμοιαζε παγωμένο :)!) μετά από 12ωρη "περιφρούρηση" που κάποιος "ξενόφερτος του κατεστημένου" μας έφερε καφέ και προσπάθησε να μας μιλήσει. Γελάσαμε με τις αφελείς ερωτήσεις του ... :))) Δεν ρώτησα λοιπόν άμεσα :))) Τους άφησα να πουν εκείνοι. Σε πολλά, είχαν δίκιο, σε μερικά και άποψη (και όπου ήταν ελεύθερη, refreshing). Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισα εγώ στην συζήτηση ήταν ότι η άποψη, όσο συγκροτημένη και αν φαινόταν ότι θα είναι, συνοδευόταν τις περισσότερες φορές από κλισέ ... τα κλισέ-αντί-επιχειρήματος. Στα δικά μου "γιατί" η απάντηση της παράταξης ή ΤΑ κλισέ:
Εσείς, δεν ξέρετε πως είναι τα πράγματα εδώ. {Χα! baby, ποιος νομίζεις κράταγε την καρέκλα σου ζεστή όσο εσύ έβλεπες τον Μπομπ τον Σφουγγαράκι, ε;}
Εσείς έχετε συνηθίσει στην ασφάλεια του εξωτερικού {Oh yes, από ασφάλεια το εξωτερικό άλλο τίποτα ... Άσε που, με την είσοδό σου στη χώρα σου δίνουν και ένα χαπάκι σαν και αυτό που δίνουν στα θύματα του Catrina ... Ήμουν εγώ ποτέ εδώ;;;}
Εσείς δεν είχατε προβλήματα {Σαφώς!!! Ααααχ αυτά τα χρόνια-χωρίς-προβλήματα. Δεν είχαμε προβλήματα και δεν είχαμε και κτήρια, καθηγητές, εργαστήρια και μισθούς. ΑΛΛΑ φωνάζαμε για την Παλαιστίνη}
Εσείς δεν ξέρετε τι σημαίνει να ξεκινάς από την αρχή, είναι δύσκολο {Χαχαχαχαχαχαχα}
Εσείς {εγώ και το νευρόνιο;;;} δεν ...

Ουφ. Θέλω πολύ να ακούσω τι έχει μετά το "Εσείς δεν" ... Είμαι σίγουρη ότι ΜΕΤΆ το "Εσείς δεν" είναι η απάντηση... γιατί μου την κόβετε στην μέση;;; Δεν λυπάστε το νευρόνιο; Και στο κάτω κάτω ... εμείς, έστω ότι ναι, ΔΕΝ ... και ;;;

Ξέφυγα :), η δουλειά να μένει παρακαλώ στην δουλειά (να εκτιμήσετε όμως το ότι δεν ακούστηκε το όνομα Κα Κούλα ακόμα) ... Παρασκευή βράδυ, το ΣΚ λέει ο Ντορής φορτωμένο (σε κάτι έπρεπε να δώσω το όνομα), η Λεβεντογέννα γίνεται σιγά σιγά η βάση μου, η pretend έντονα (πολύ έντονα) εδώ και ... καφές Νο 9, λέω να σταματήσω για λίγο με την άρνηση και να βάλω τα πρώτα μαγνητάκια στο καινούριο τους σπίτι.

night night
[ο βασιλικός θα έχει αρχίσει
το παράπονο :( ]

later ...

"The account number is on a green sticker, on the site of the smelly thingies cupboard near the door. The number that is not clear is NOT a zero, it's 8 and the name of the contact person is ..." {Γιατί έχω τόσες άχρηστες πληροφορίες στο μυαλό μου;;;}
"oooops, yep I forgot. An the samples?"
"The samples on the 3rd drawer in the freezer, remember where A is? next to that. And blah blah blah"
....
"Any gossip?"
"Το καναρίνι ... blah blah blah"
...
"An you?"
"blah blah blah blah blah" ...
κενό ...
"... so, talk to you later ... ... ... I guess", αμηχανία...
"yep, later" {αμηχανία και εδώ, πως λένε "Nα σε προσέχεις" στα Αγγλικά;}

Μία στιγμή αμηχανίας και όλα γίνονται πραγματικότητα .. tough ...

Όσο εγώ προσπαθώ να δω πως δουλεύουν τα ... υδραυλικά ενός καινούριου αμφιθεάτρου ή ο απορροφητήρας της καινούριας μου κουζίνας for that matter, εκεί ξεκινάει μια μικρή αποκαθήλωση. Πράγματα που φυλλάζονται σε κουτιά, κουτιά που στέλνονται στην Λεβεντογέννα, γυρινάκια που πρέπει να μάθουν μια άλλη γλώσσα ... Και δεν ήταν πραγματικότητα όλα αυτά μέχρι τώρα. Ήταν ένα ΘΑ μέχρι την στιγμή που έδωσα την διεύθυνση στο Γαλλώδι και ξαφνικά ... όλο αυτό έγινε βουνό.
Χαζομελαγχολία, σε 9 μέρες θα είμαι εκεί. Σε μερικούς μήνες το εδώ θα είναι δικό μου. Σε μερικούς μήνες το εδώ θα είναι και του Γαλλωδίου, έστω και για λίγο. Γρουμφ ...

Jet lagged, όχι με τον χρόνο, με τους καιρούς

Καληνύχτα
[το σύννεφο ακολούθησε;]