* * * * * ευχές * * * * *

Απουσία δικτύου στο σπίτι -με -το -μενίρ -KAI - τον -κούκο -στο -καθιστικό (oh, yes, Λεβεντογέννα for New Year's eve, μετακόμισα για τα καλά), αφήνω τις ευχές μου στα γρήγορα γιατί έχω και βασιλόπιττα να φτιάξω :) {εσείς τώρα πρέπει να καταλάβετε ότι πολύ μου έχετε λείψει και σκάω που δεν προλαβαίνω να κάνω τις επισκέψεις μου στα "σπίτια" σας και να αφήσω ευχές ... σνιφ & ταπ} Ξέφυγα... Έλεγα ότι ΠΟΛΥ το χαίρομαι που φεύγει το double 0 seven ... παρακράτησε για μερικούς από εμάς ... και ήταν δύσκολο, κακό και μερικές φορές επίπονο. Και στριμένο, μέχρι το τελευταίο λεπτό ... Πολύ χαίρομαι που υπάρχει αυτή η τυπική εντελώς μέρα για να κάνουμε τους απολογισμούς μας, να μηδενίζουμε το κοντέρ και να αρχίζουμε από την αρχή, με πιο πολύ κέφι και ένα σωρό υποσχέσεις :) (όόόόχι, σιγά μην πω τα resolutions μου, ΧΑ!) ...

Καλή Πρωτοχρονιά σε όλους
&
Χαρούμενο 2008
με Υγεία και Όόόόό,τι άλλο επιθυμείτε!!!

ευχές και
Καλησπέρες
[Αυτόν τον Hopper
για το φως του!]

# Dear Santa,
I know it's last minute αλλά μπορείς σε παρακαλώ πολύ ΜΑΖΙ με τα υπόλοιπα, να βάλεις κάτω από το δέντρο και το χαμένο τηλεκοντρόλ ;;; pleeeease ???? Smak!

one way

Παράξενα τα Χριστούγεννα στη μέση του Αιγαίου. Ειδικά όταν την ακριβώς προηγούμενη μέρα μυρίζεις το άσπρο να έρχεται στην pretend και λες μουδιασμένα ένα σωρό αντίο... Άλλοι κόσμοι, άλλα Χριστούγεννα αν και νομίζω το surreal για εμένα τελικά οφείλεται περισσότερο στο one way ticket που δεν μπορώ να πιστέψω και στα αντίο που δεν ήθελα -καθόλου- να πω. Tough το να προσπαθείς να παίρνεις αποφάσεις σαν ενήλικας και να τις κρατάς κιόλας. {Τώρα πόσο ενήλικες είναι after all οι αποφάσεις ... μμμμ ... δεν νομίζω και πολύ, ας τις θεωρήσουμε όμως έτσι για λίίίίγο ... huh ??? Τόση προσπάθεια, τόσα ταξίδια κάναμε. :) Παράξενος και ο αόριστος!} Tough -υποθέτω- και για κάποιους το να καταλάβουν αυτό. Το αφήνουμε.

Δυο μέρες ακόμα στο Μπλε και ... one way ticket to Λεβεντογέννα. Ώρα να ξεπακετάρουμε τον κούκο (oh yes!), να του βρούμε θέση (πάνω στο μενίρ;;;), να αδειάσουμε τις υπόλοιπες κούτες, να στήσουμε το νέο εργαστήριο, το νέο γραφείο ... ώρα να μου βρούμε μια θέση (μμμμ) -ο πληθυντικός της ... μεγαλοπρέπειας! :)

Καλησπέρες
[παράπονα]

Ευχές

Πολλές -πολλές ευχές babies,

Καλά Χριστούγεννα,

Χρόνια πολλά και όόόόόό,τι επιθυμείτε ! (αρκεί να μην αναιρεί αυτό που επιθυμώ εγώ!)

Σμακ

[γενική ησυχία]

last exam

Οι τελευταίες μέρες, εβδομάδες είναι λίγο σαν την ομίχλη της pretend για το νευρόνιο. Οι συνεχείς μετακομίσεις, τα ατελείωτα ταξίδια, το πρώην σπίτι με την στρωματσάδα (αυτό με το μενίρ στην κουζίνα), το νέο σπίτι με τα κουτιά (αυτό με το μενίρ στο καθιστικό), το ξενοδοχείο αυτές τις μέρες (μενίρ πουθενά), τα τελωνεία, το πακετάρισμα και ξεπακετάρισμα και ξαναπακετάρισμα, τα preXmas apero's, τα preXmas dinners, τα "GoodBye and Good Luck" drinks (και όχι μόνο για εμένα) ... ουφ ... όλα μπερδεμένα, όλα ... just too much.
Σήμερα ο μεγάλος τελικός. Last working day στην pretend, last meetings, last exam, last boxes ... Η μέρα ήταν σχεδιασμένη μέχρι το τελευταίο της λεπτό να είναι super busy και highly emotional.
7:15 με 9:30 packing κλπ με όλο το group που δεν έχει σταματήσει λεπτό για περισσότερο από ένα μήνα τώρα. 9:30-10:30 last exam. 10:30 με 12:00 γραφειοκρατεία και shipping off the ... dangerous stuff (με την προσθήκη των ξεχασμένων προσωπικών αντικειμένων και του Xmas tree που πνίγηκε και δεν μπορούσα να μην αντικαταστήσω) ... 12:00-12:30 apero μετά σπιτικού foie grass (much of which was confiscated for personal use!). 12:30 με 13:00 μετακόμιση ξανά, αυτή τη φορά μετακομίσαμε το Γαλλώδι στο "μοναστήρι" (το σκοτεινό απομονωμένο δωμάτιο που καταλήγουν νέοι, ενθουσιώδεις ερευνητές για να γράψουν τα απομνημονεύματά τους). 13:00-14:00 επισκέψεις στα γραφεία των συναδέλφων για goodbyes όχι χωρίς το αναμενόμενο emotional φορτίο ... 14:00-16:00 καθάρισμα στο εργαστήριο. 16:00 off again for a fast drink with my group. 17:00 Γαλλώδι και KV down town για Xmas shopping και (more) alcohol. 19:00 πίσω στο εργαστήριο για τα δώρα και τα τελευταία αντίο. 19 και κάτι, αμηχανία, το Γαλλώδι δεν ξέρει πως να φύγει ...

Και δεν έκλαψα. Καθόλου. Ούτε όταν δάκρυσε ο τεχνικός και δεν κρατήθηκε η little Miss Sunshine. Ούτε όταν έλεγα αντίο στον άνθρωπο που από συνάδελφος έγινε φίλος και στήριγμα για το εργαστήριό μου σε δύσκολες στιγμές. Ούτε με τις ευχές των γλυκύτατων συναδέλφων. Ούτε όταν είπα στο Γαλλώδι μου ότι λέει κανείς στο Γαλλώδι του φεύγοντας. Τώρα ίσως λίγο. Τώρα που γράφω σε ένα άδειο γραφείο, δίπλα σε ένα πεντακάθαρο εργαστήριο, έτοιμο για τον επόμενο ένοικο του. Τώρα που ο μαραθώνιος σχεδόν τελείωσε και έχω μπροστά μου δύο μέρες εντελώς δικές μου: εγώ και η pretend. Τώρα που δεν ξέρω πως να κλείσω τον Θανάση και να φύγω.

On the bright side ... Δεν ξέρω πως κάνετε Χριστούγεννα εσείς, αλλά εγώ μόλις αποχαιρέτησα μια ολόκληρη οικογένεια με δώρα και ευχές και γέλια και δάκρυα και υποσχέσεις και μια απίστευτα soothing ζεστασιά μέσα στο κρύο... Ήξερα ΤΙ ακριβώς θα έκανε τον καθένα από αυτούς να χαμογελάσει, ήξεραν ΤΙ ακριβώς να πουν και να κάνουν. Δύσκολο όλο αυτό. Πολύ δύσκολο ... αλλά, αυτού του είδους η μελαγχολία έχει μια απίστευτη γλύκα -Χριστουγεννιάτικη.

Τελευταίο σημείωμα, μένει πάνω στο γραφείο, δίπλα στην μιμόζα :
Dear A.,
Welcome in your new lab. Blah blah blah...
Good luck with everything. I hope "pretend" will be for you as lucky as it was for me.
best wishes
KV

Καλησπέρες
[signing off from this lab ...]

διάλειμμα

Σμακ

αυλαίες

Τρέξιμο όλη μέρα (what's new, huh?). Μάθημα (οι τελευταίες μου δύο ώρες εδώ, yeeeee!!;;), διαλέξεις, συναντήσεις και αντιδράσεις/κερασάκι στην τούρτα ... Λίγο πριν φύγουμε, βάλαμε την τελευταία μας αντίδραση παρέα με το Γαλλώδι ... τότε μου έκοψε :
"Is THIS our last reaction together ?"
"Yep and we managed NOT to kill each other. Last reaction here though..." τονισμένο ... τίποτα άλλο, ποτέ δεν το υπεραναλύουμε ...
Δεν ήμουν έτοιμη για πολλά τις τελευταίες εβδομάδες της αντίστροφης μέτρησης ... ΑΥΤΌ όμως μου στοίχισε. Που ήταν η τελευταία αντίδραση με το Γαλλώδι μου, που ήταν η τελευταία αντίδραση του εργαστηρίου μου εδώ, που σχεδόν δεν το πήρα χαμπάρι ... Last reaction HERE όμως, με το βλέμμα στον Ψηλορείτη το Γαλλώδι μου ... :))) Δεν ξέρω τι θα έκανα όλο αυτό τον καιρό χωρίς την ήρεμη δύναμή του, την αντιδραστική, κρΙτική αλλά κάθετα θετική αντιμετώπιση που έχει για τα πάντα -ακόμα και στον απόλυτο πανικό. Και την περηφάνια του, σε κάθε περίπτωση -απόλυτη αξιοπρέπεια. Δεν ξέρω τι έμαθε αυτό από εμένα -την Παρασκευή θα πάρω μια πρώτη γεύση υποψιάζομαι όμως πως έμαθε και να βλέπει ζωή σε άψυχα γυρινάκια εκτός από το να πρέπει να λειτουργεί σε απόλυτο χάος ... Ξέρω ότι εγώ έμαθα πολλά ... πάρα πάρα ΠΑΡΑ πολλά ...
Αλλαγή θέματος ... αυτό καίει!
Home, στρωματσάδα, τελευταίο καθάρισμα, διάβασμα μιας διατριβής, μάζεμα ... όλα παράλληλα, όλα πιεστικά ... Αναρωτιέμαι πως θα αντέξω την "ηρεμία" μετά ... Ή αν υπάρχει ηρεμία μετά ... :)

night night
[verrée de Noël series ahead]

@ Χιχιχιχι ο φάδερ ΔΕΝ πήρε τηλέφωνο ΜΕΤΑ τον αγώνα ... που σημαίνει οι κόκκινοι προκρίθηκαν τρελλά, έτσι;;;; :)))

σαν πικρή σοκολάτα

Στις 5 (05) στην Λεβεντογέννα, στις 8 στον "ΕλΒεν -μην -μου -χτυπάτε -τον -Θανάση", στις 11:30 pretend, στις 12:00 στο Ίδρυμα να κλείνω εισιτήρια για το επόμενο δρομολόγιο ... :) Ω ναι, έχει καταντήσει εντελώς surreal η κατάσταση. Το Γαλλώδι δεν ρωτάει πως ήταν -ξέρει, ρωτάει πόσο θα κάτσω αυτή τη φορά ... Δύο ταξίδια ακόμα ... 12 μέρες :(
Βροχή και στα δύο στρατόπεδα, πιο τσουκτερή εδώ και πιο εορταστική. Εκατομμύρια λαμπιόνια ... Τα δικά μου, από χτες στο άλλο σπίτι, αυτό της Λεβεντογέννας. Δεν έχει σημασία που δεν είμαι εκεί, καμμία. Καινούριο σπίτι, μου φάνηκε ταίριαζαν λίγα φώτα ...
Άδειασα περισσότερες από τις μισές κούτες το ΣΚ, μου φάνηκε απίστευτα παράξενο το σπίτι που ημικατοικώ (νέα λέξη) εδώ και μήνες με έπιπλα !!! Όλα λίγο ταλαιπωρημένα από το ταξίδι και την φοβερή μεταχείριση κατά τις μεταφορές (ο βασιλικός και τα υπόλοιπα πράσινα περισσότερο), αλλά όλα εκεί -ελεύθερα (με το γατί παλεύω ακόμα). Μετά το δράμα της ... "επιτροπής καλωσορίσματος μετοικούντων" (μπρρρρ, αν το ήξερα ποτέ, ποτέ, ΠΟΤΕ δεν θα τόλμαγα να φέρω οικοσκευή στα πάτρια ... Τι οικοσκευή;;; ούτε κάλτσα...) ... Ξέφυγα ... μετά τα SS, είναι απίστευτη ανακούφιση να βλέπεις τα πράγματά σου έξω, σε οποιαδήποτε κατάσταση.
... πάλι ξέφυγα. Το μυαλό στις κούτες που έμειναν εκεί, όσα μένουν να γίνουν και ένα σπίτι που άρχισε να ζεσταίνει. Η καρδιά εδώ -σε όσα μένουν να γίνουν, και είναι πολλά, τα περισσότερα ευχάριστα σαν πικρή κοκολάτα :)

Καλησπέρες
[κατάσταση summer camp
στο σπίτι με το παραπονεμένο μενίρ]

ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ

Πριν από 4 χρόνια, μπήκα στην χώρα της pretend με ένα super-φορτωμένο Twingo στις 02:00 ΠΜ. Σταμάτησα στα σύνορα, έδειξα το διαβατήριο, ρώτησα τι πρέπει να κάνω με το αμάξι και τα προσωπικά μου είδη: "Nothing" απάντησε ο αγγουροξυπνημένος φρουρός σε λατρευτά Frenchie-Αγγλικά, "you eventually need to change plates. Also ... think about learning French. Welcome to Switzerland" χαμόγελο- καληνύχτα ...

Πριν από 10 χρόνια έκανα κάτι ανάλογο με την ποδηλατοχώρα, μετά με το Βελγοχωριό, μετά ξανά με την ποδηλατοχώρα ... Παντού η διεθνής μετακόμιση ήταν θέμα μίας σφραγίδας ...

ΧΑ! Welcome to Greece ... The land of being treated as a criminal until you can prove the opposite.
Την Britannica ολόκληρη θα μπορούσα να γεμίσω και μόνο με τις εντυπώσεις μου από σήμερα το πρωΐ. Δεν θα το κάνω ... θα με πείτε κακιά. {Ή ίσως και να μην το κάνω γιατί δεν βρίσκω τις λέξεις ... un f****** believable χάος. } Νοιώθω σαν να με πάτησε ελέφαντας πάντως ... γρουμφ ...

ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Προς anyone out there considering to bring his personal thingies to homeland : Don't! It's not worth it.

Καλησπέρα
[αύριο... μετακόμιση;;;
ταπ ...
μένεις με την ανασφάλεια]

''''''''''''

Βροχή στους Τροπικούς, τροπική βροχή στους Τροπικούς για την ακρίβεια.
Προσγειώθηκα στην Λεβεντογέννα με κατακλυσμό (and by the way, δεν ξέρω τι είναι χειρότερο: Να πετάς με Hola, ή με ΟΑ και να είναι το αεροπλάνο γεμάτο ΕΣ;;; γρουμφ) χτες το βράδυ, οδήγησα ένα κουβά στο άάάάάλλο σπίτι, ξεφόρτωσα :), a good night's sleep και στο νηπιαγωγείο ... Καφές Νο 3, χαρά και εργασία.

Καλημέρες
[ΟΧΙ στην ομπρέλλα
για λόγους αρχής]

ΠιΕς: Φάδερ x-καπετάνιος, γιορτή στο μπλε ... Περισσότερο από Χριστούγεννα σήμερα ...

υπόλοιπα

Καφές Νο3 και ... η εποχή της στρωματσάδας έχει περάσει ανεπιστρεπτί ... άλλες ηλικίες ... Ηome sweet home αλλά ... στην ΟΑ μου φαίνεται θα κλείσω μάτι ξανά!
Άλλη μια πτήση σε λίγο ... δύο για την ακρίβεια που μοιάζουν υπερατλαντικές ... Η διαδρομή μέχρι την Λεβεντογέννα φαίνεται ατελείωτη παρόλο που οι actual πτήσεις δεν κρατάνε παραπάνω από 4 ώρες ... δεν με πειράζει η μέρα που χάνω στα αεροδρόμια, με πειράζει η αίσθηση που θα έχω μετά. Ξεκινώντας από εκεί ... ταπ ... Το ξεχνάμε ...

Σήμερα το handbag έχει το ΑΚΡΙΒΩΣ προβλεπόμενο μέγεθος (tο the nm, η ΟΑ αρνήθηκε να μου επιτρέψει λίγο υπέρβαρος -σωστά, θα έπεφτε η εταιρία έξω). To the nm λοιπόν και ανυπολόγιστου βάρους :) ... Υπόλοιπα μετακόμισης (good luck στον ελεγκτή που θα σκεφτεί να τα βγάλει έξω!). Και η πτήση έχει όνομα (σχεδόν περιμένω να το δω στις οθόνες): "Άλλες δύο μέχρι τα Χριστούγεννα και τελειώσαμε" ... Η αλήθεια είναι ότι δεν το πιστεύω καν ότι τελειώνουμε ... ας μην το πιστέψω, η δυσκολότερη εβδομάδα είναι ακόμα μπροστά ...
Bubbling μέχρι να φύγω ... στο home sweet home κατανάλωσα και το τελευταίο γραμμάριο καφέ ...

Καλημέρες
[τα φώτα απέναντι σαν χριστουγεννιάτικου δέντρου
όπως κάθε μέρα ...]