Πως χάνεται ένα deadline:Ξέρεις πως έχεις να κάνεις μια δουλειά, ας πούμε να γράψεις ένα τεράάάάάστιο κείμενο, εδώ και 6 μήνες (κάτω κάτω όριο, μπορεί να ήταν και ένας χρόνος!). Ωραία;;; Ωραία! Το χρονοπλάνο λοιπόν που πρέπει να ακολουθήσεις είναι το παρακάτω:
# 3 μήνες πριν το υπενθυμίζεις στο Γαλλώδι (πέρα βρέχει),
# 2 μήνες πριν το υπενθυμίζεις στο Γαλλώδι (πέρα βρέχει),
# 1 μήνα πριν αλλάζεις το αρχικό μεγαλεπήβολο σχέδιο σε κάτι πιο εύκολο γιατί ξέρεις ότι δεν βρέχει μόνο στο Γαλλώδι πέρα, βρέχει και εδώ πέρα (ούτε φιλόλογος τόσα πέρα),
# Την ίδια στιγμή (μια Παρασκευή απόγευμα, 17:24 ακριβώς) το υπενθυμίζεις και στον εαυτό σου και μάλιστα κάνεις και delegation! Πως;;; Σου στέλνεις mail! simple (το γεγονός ότι πλέον δεν διαβάζεις τα mail που σου στέλνουν άλλοι δεν σε πτοεί καθόλου...),
# 2 εβδομάδες πριν σου λέει το Γαλλώδι ότι όλα πάνε καλά και να μην ανησυχείς αλλά να του ξαναθυμίσεις το θέμα της εργασίας,
# 2 εβδομάδες πριν την ίδια ακριβώς στιγμή (ναι, πάντα πριν το ΣΚ είναι) κάνεις ένα τρελλό search στο mailbox σου και ουφ, βρίσκεις θέμα και delegation (αδιάβαστα). Ξαναστέλνεις το mail στον εαυτό σου και το Γαλλώδι για να τα ξαναθυμηθείτε και οι δύο,
# Την Παρασκευή (3 μέρες πριν) εξακολουθείς να πιστεύεις ότι και πάλι θα τα καταφέρεις,
# Και το Γαλλώδι το ίδιο, σε έχει δει να το κάνεις...
# Το Σ απ'το ΣΚ το περνάς με το Γαλλώδι στο κουτί ... δύσκολο να οργανωθείτε, πιστεύετε όμως και οι δύο ακράδαντα ότι θα τα καταφέρετε ... το γεγονός ότι θέμα και delegation έχουν ξανα-ματα-ξεχαστεί δεν σας λέει τίποτα, τσ ... Παράλληλα τελειώνετε με μια άλλη ετεροχρονισμένη υποχρέωση,αυτό και μόνο είναι αρκετό για να αναπτερώσει το ηθικό (που σιγά μην είχε καταλάβει τίποτα το ηθικό!)
# Την Κ από το ΣΚ την περνάς παρέα με το Γαλλώδι ... Εεεε, ναι, τώρα υποβόσκει ένας
ανεξήγητος πανικός... Μέχρι το απόγευμα ο πανικός, γιατί εσύ
πλέον ξέέέρεις, αλλά στο Γαλλώδι λες να πάει την βόλτα του και να μην ανησυχεί κα-θό-λου ...
# Αμέσως ΜΕΤΑ αρχίζει ο μαραθώνιος και η μεγάλη απορία : "Μα πως καταλαβαινόμασταν όταν ήμουν στην pretend και τώρα μου μοιάζει το κείμενό του σαν την γραφή Β;;;;" ...
... και η αλήθεια είναι ότι δουλεύεις σκληρά αμέσως μετά ... (μην το δοκιμάσετε σπίτι)
# Δ μετά το ΣΚ, 03:45, τα μάτια κλείνουν, το κείμενο έχει -θεόρατες- τρύπες, ανοίγεις τον e-ταχυδρόμο σου που είχες κλείσει γιατί ακόμα και το "τουρου τουρου του" των mail και καλά ενοχλούσε την φοβερή προσήλωσή σου (μχ), βρίσκεις το mail του ανυποψίαστου που περιμένει το κείμενο το πρωΐ, μια καλή δικαιολογία που δεν θα πιστέψει κανείς (μα κανείς), και χωρίς να ξέρεις αν τελικά η δικαιολογία θα πιάσει (ή μάλλον χωρίς να σε πολυνοιάζει κιόλας) εξαφανίζεις το κείμενο από την οθόνη σου (όχι τις τρύπες από το κείμενο όμως) και ... ουφ, τώρα έχεις επιτέλους χρόνο να γράψεις ένα post.
Ε Τ Σ Ι χάνεται ένα deadline!!!
G'day mates!
[Το παίδευα, το παίδευα
αλλά το κατάφερα...]
Δυό μέρες για το πολυτραγουδισμένο ετεροχρονισμένο deadline, οκτώ για το ταξίδι /συνέδριο /δουλειά (/χαχαχα***). Και ενώ μαγιό, πετσέτα θαλάσσης ΚΑΙ αντηλιακό είναι ήδη στη βαλίτσα, γιατί αρχείο και όλα τα γραφικά δεν είναι ήδη στον Θανάση ολοκληρωμένα, γυαλιστερά και έτοιμα να παιδέψουν έναν ακόμα editor;;; Γρουμφ ... Life has its own priorities, I know, αλλά ΑΝ είχα τελειώσει με τα του φοβερού και τρομερού κειμένου που σίγουρα θα αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε την επιστήμη σήμερα (ή θα καταστρέψει απλά άλλα 2-3 δέντρα, ένα από τα δύο), δεν θα είχα περισσότερη ώρα να ασχοληθώ με beachWare ??? χμμμ ...
