No3

Αυτό το αναγκαστικό καθισιό χωρίς πλάνο και πολλές πολλές επιλογές ... κουραστικό. Ειδικά όταν οι επόμενες μέρες έχουν προγραμματιστεί να είναι -απόλυτα- γεμάτες. Σαν να περιμένεις κάτι να γίνει με δεμένα χέρια. Και δεν είμαι καλή στις αναμονές ... Τις βαριέμαι. Με γεμίζουν ερωτηματικά. Ταλαιπωρούν το νευρόνιο.

Οι επιστροφές εδώ στο μπλε είναι παράξενες τα τελευταία χρόνια. Όταν συνοδεύονται από παρέα και γεμάτο πρόγραμμα, όλα είναι μια χαρά. Όταν πρέπει να "αναμετρηθώ" με την ησυχία και τους λίγους "παλιούς καλούς γνωστούς" ... άβολα και λίγο surreal. Μάθαμε διαφορετικά. Αυτό. Αυτό το φοβερό που γυρνάς πίσω στην "πατρίδα" σου και είσαι πάντα λίίίίγο (ή πολύ) ξένος... Αυτό το φοβερό που δεν είναι πια σπίτι σου το σπίτι σου χωρίς να το θέλεις ή να το έχεις προσπαθήσει ... :(

Anyways, θα ήμουν αναιδής αν παραπονιόμουν εδώ!!!! :) Μπλε θάλασσα και ουρανοί και ηρεμία ... Σχεδόν όσα θα ήθελε κανείς για να ηρεμήσει ...

Καλησπέρες
[μία μέρα ακόμα εδώ,
μια μέρα στη Λεβεντογέννα και ...
έτοιμη για pretend]

* * * * * * * * * * * * * *

* * * * * * * * * * * * * *

Καλή Ανάσταση babes!!!

* * * * * * * * * * * * * *

Ευχές, ευχές, ευχές!
[Ιπτάμενο γατί, ελαφρό μπουρινάκι,
βαρύ κρύωμα,
... εξατμίζομαι προς το μπλε
και την σουβλιστή χοληστερίνη!]

άσχετα

Είναι εντυπωσιακό το πόσο μαθαίνεις να ΜΗΝ προσέχεις στο χώρο της δουλειάς σου, ειδικά όταν κάνεις κάθε προσπάθεια να σε οργανώσεις. Πρέπει να το πάρω απόφαση, μόνο όταν με πιέζουν οι τύψεις κάνω πράγματα και αυτό χωρίς reminders ... :) Και τύψεις αισθάνομαι όλο και λιγότερο ...
Σε ένα λεπτό ηρεμίας κατάφερα και πρόσεξα -μετά από μέρες- το τσίρκο από post-it που διακοσμεί την οθόνη του Θανάση της δουλειάς (ουφ, να τον λέγαμε κάτι άλλο;). Διάφορα fluo χρώματα (το λαχανί πιο populated), διάφορα σχήματα και μεγέθη. Έντονα για να μην τα αγνοείς, διάφανα τελικά μάλλον για εμένα. Μέρος του άναρχου decor.
Αριστερά post-it με τηλέφωνα, για να μην τα ψάχνω ... σε μερικά δεν υπάρχει όνομα attached, έέέέξυπνοοοο ... ταπ! Δεξιά ημερομηνίες και πράγματα που πρέπει να θυμηθώ να κάνω. Τις περισσότερες φορές χωρίς εξηγήσεις ... ταπ ταπ ταπ ταπ ταπ ... : "Mail X asap" Ναι, ε? Και ΤΙ να του γράψω? Σιγά μην θυμάμαι ΓΙΑΤΙ και πότε το έγραψα. Έτσι ανακάλυψα μόλις πριν από λίγο και ένα ακόμα -όχι τόσο σημαντικό- deadline για ... χθες. Μμμμμ ... Τύψεις? Καθόλου, δεν καθόμουν κιόλας. Και ... too late now, θα το κάνω ΑΝ ποτέ ξαναέχω χρόνο και θα κατηγορήσω για την καθυστέρηση τον Θανάση, τον server μας, τον ηλεκτρονικό σπιούνο που μας απαλλάσσει από spam, κάποιον.
Προς το παρόν, μαραθώνιος: "Πως όσα θα μπορούσατε να κάνετε σε δυο ώρες μπορούν να κρατήσουν 3 μέρες" ... στην καλύτερη περίπτωση.

# Τα "αυγουλάκια" μαγειρεύτηκαν και καθαρίστηκαν και τώρα είναι στο στάδιο της εκκόλαψης για να μπορέσουν αύριο να γίνουν γυρινάκια. Μερικές ώρες κενό.
# Μια συμπαθέστατη Κινεζούλα με έβγαλε από ένα ακόμα ταξίδι για μετρήσεις. I totally love this Κινεζούλα, το τελευταίο που χρειαζόμουν μέσα στην ζέστη είναι ΚΑΙ ταξίδια σε άλλο κτήριο.
# Η "συνάδελφος/@#$@#!" μου έστειλε μόλις mail (από δίπλα) να τελειώσω κάτι που χρειάζεται (ΧΑ! Νέβερ! ούτε που το είδα το mail...)
# Το συνάχι με έχει καταταλαιπωρήσει.
# Και το μπλε, πάντα μου λείπει την Μεγάλη Πέμπτη. Το Πάσχα είναι συνδεδεμένο με την μητέρα μου. Και εκείνη, σαν σήμερα θυμάται την δική της, δεν ξέρω αν το ξέρει κανείς αυτό ... Αν βάψεις τα αυγά σήμερα, λένε στο μπλε, και τα κρατήσεις 7 χρόνια, γίνονται κεχριμπάρι ... Έχω ένα τέτοιο φυλαγμένο για πολλά πολλαπλάσια του 7 σε χρόνια ... Ούτε να το σκέφτεστε όμως!!!

Καλησπέρες
[Τα αμερικανοχαπάκια
απέτυχαν δραματικά!]

τροχός

# Μια ψιλονέκρα σήμερα στο νηπιαγωγείο μας Ο κόσμος διακοπεύει ... καλύτερα!

# Ασταμάτητη δουλειά. Δεν έχω ξανακάνει τόόόόσα πολλά χιλιόμετρα για μερικά πειράματα, και αυτό ήταν το πρώτο, απλό στάδιο ... ταπ ... Ήταν δύσκολο / άβολο / πολύ ξαφνικό για την συνάδελφο (το παρατσούκλι ... το αφήνω μέρες που είναι!) να μου ανοίξει την πόρτα που έχει όόόόόλα τα μηχανήματα που χρειάζομαι για 2 ώρες ... Αποτέλεσμα: χρόνος δουλειάς 7 ώρες και έμειναν και για αύριο ... Το ξέρω ότι ο τροχός γυρίζει ... κατά το γνωστό ανέκδοτο με το καλαμπόκι, οι κότες το ξέρουν?

# Τα αυγουλάκια (είναι το στάδιο πριν τα γυρινάκια -ωραιότατα επίκαιρα τα βρίσκω), φτιάχτηκαν κατά τις εντολές του κριτή μας, με πολύ πολύ αγάπη και προδερμ και μόλις μετακόμισαν για να εκκολαφθούν στο γραφείο μου. Στο καινούριο εργαστήριο η θερμοκρασία ήταν +35 ^oC σήμερα, στο γραφείο μου αντίθετα ήταν 18 και τώρα κατεβαίνει στους 16 ^oC ... ταπ;;;; ... δεν προετοίμαζα εγώ τόσες ώρες αυγουλάκια για να τα κάνω βραστά στο τέλος! {Σύντεκνε, πρώτα ανοίγουμε τον κλιματισμό στα εργαστήρια, μετά στις αίθουσες, μετά στα γραφεία ... αν σου είναι δύσκολο να πατήσεις όλα τα κουμπιά μαζί that is! ταπ}

# Με το που καταθέσεις μια εργασία ανάβει κόκκινο φωτάκι σε όλα τα εκδοτικά γραφεία μου φαίνεται ... Πακέτο η δουλειά για το σπίτι. Ολόκληρη στοίβα, deadline σήμερα ... χμμμμ, τι μας λες; ....
Πάω να συνεχίσω, θαυμάζοντας το πολύ minimal τραπέζι μου :)))

Σπέρααα
[ε-μα πια με τη γρίπη -φτάνει,
δεν μας φτάνει η περιβάλλουσα κακία?]

Νο3

Τους πήρε λίίίίγο παραπάνω, κατηγόρησαν το σύμπαν in the process για τις καθυστερήσεις τους, ΑΛΛΆ σε λίγη ώρα, αν δεν χτυπήσει κεραυνός το φορτηγό (που δύσκολο το βλέπω, λειτουργεί μονωτικά το παχύ στρώμα από κόκκινο χώμα που έχει φέρει πάνω από τα κεφάλια μας ο Νοτιάς αλλά ποτέ δεν ξέρεις), θα έχω επιτέλους ΚΑΙ τραπέζι στο σπίτι. Dinner table, με καρέκλες! Whow! Σχεδόν απίστευτο μου φαίνεται!!! Σαν πολυτέλεια ένα πράγμα ... Άσε που θα χάσω όόόόόλον αυτό τον κενό χώρο στο καθιστικό μου!!! :)
Καφές Νο 3 περιμένοντας το φορτηγό, και ... η μέρα προβλέπεται πολύ -ΠΟΛΥ- γεμάτη.

Καλημέρες
[day No2
στα πειράματα,
γρίπη και γκρίνια]

struggling

"Sure we would love to publish this ..." η απάντηση σε μια προσπάθεια, waaaay out of my league, που κράτησε μήνες τώρα. Ξεκίνησε στην pretend. Χρηματοδότηση, πειράματα, long hours, καινούρια πειράματα, σχεδιασμός από την αρχή, ξανά πειράματα, ρίσκα με τον χρόνο και την ενέργεια ... Ξανά και ξανά από την αρχή μέχρι να δουλέψουν όλα όπως "έπρεπε" και μέχρι το ατελείωτο γράψιμο. Μέχρι κάθε λέξη να είναι αυτή ακριβώς που πρέπει να είναι -δυνατή και αδιαμφισβήτητη. Η δουλειά μου; Ναι. Κανένα παράπονο -actually επιλογή. Θα μπορούσα να στοχεύσω πιο χαμηλά -θα είχαμε τελειώσει μήνες τώρα. Το γιατί δεν το έκανα είναι μεγάλη συζήτηση. Επιστρέφοντας στα ... πάτρια, η συγκεκριμένη κίνηση-ρίσκο, είχε στόχο να μας ξαναβάλει στον χάρτη ακόμα και αν ρίσκαρε (αρκετά) την δουλειά μας.
Δεν έχει νόημα τώρα να το υπεραναλύω. Άλλωστε η δουλειά έγινε και ... έπιασε. Χμμμ ... έπιασε ;;; "Sure we would love to publish this ..." η απάντηση, "... you ONLY have to include this experiment". Και το "this experiment" είναι απλό. Για την pretend απλό. Για εδώ, που το infrastructure είναι τελικά ίσως καλύτερο, είναι ένα άγχος. Μια αδικαιολόγητη υπερπροσπάθεια που εξαρτάται από την διάθεση τρίτων ... και εκεί κολλάμε λίγο, στην διάθεση των τρίτων και στην θεώρηση των πραγμάτων. Στο τι σημαίνει "δημόσιο", τι σημαίνει "έρευνα", τι σημαίνει "συνάδελφος". Not much, τελικά. Αισθάνομαι πολύ πιο άνετα να γυρίσω στην pretend και να κάνω το πειραματάκι σε "ξένο" χώρο από το να αντιμετωπίσω την διάθεση ενός ακόμα "συναδέλφου" στην ερώτηση "Μπορώ να χρησιμοποιήσω τον εξοπλισμό σου για μερικές ώρες?". Ουφ!
Όταν "αστειευόμασταν" πριν επιστρέψω, μετρούσαμε τον χρόνο που θα μου πάρει για να μετανιώσω την επιλογή μου. Η απάντηση είναι τελικά απλή: Όσο χρόνο χρειάζεται κανείς για να απαντήσει σε μια τέτοια, απλή ερώτηση, με υπεκφυγές.

Ευτυχώς υπάρχουν και οι "μη συνάδελφοι" τριγύρω και τα πράγματα γίνονται τελικά. Με λίγη περισσότερη προσπάθεια και λίγη περισσότερη ενέργεια και λίγο περισσότερο ψάξιμο και λίγο περισσότερο χρόνο που δεν έχουμε, αλλά γίνονται ... απλά, κάπου δεν βρίσκω το νόημα... that's all.
Anyways, counting down ξανά. Αν είμαι λίγο τυχερή, το Πάσχα παίρνω το γατί και ξανά στο μπλε για λίγο. Μέχρι το επόμενο ταξίδι μου στην pretend για λίγες, λιγότερο complicated, μέρες!

night night
[ααααχ
όλα αντιστρέφονται όμως]

ήσυχα χρώματα ...

night night
[...]

spa

Είχα χρόόόόνια να κάνω το ταξίδι απέναντι -απόλαυση ... Θάλασσα λάδι, ζεστά νερά :), σιγοψήσιμο κάτω από τον ήλιο, breathtaking views, απόλυτη ηρεμία. Απίστευτη ηρεμία.

Που και που μόνο, ο πιτσιρικάς εντυπωσιασμένος από κάτι (όχι την θέα, κάποιο σαλιγκάρι ή σκαθάρι) έκανε το μωρουδίστικο "Oooooh la laaaaa" του (άλλο να το περιγράφω άλλο να το ακούτε), μια παρέα 5θημεριώτες έκαναν αυτόματα, χαρούμενα την ηχό του!!!! Αυτό!

Μέρα γεμάτη, σχεδόν όσο και το απίστευτο φεγγάρι στο τέλος της ... :)

Ready to go back ? Yep ... for some days at least. Τα "επείγοντα" δεν σταμάτησαν επειδή τα αγνοήσα περισσότερο από το κανονικό. Still, ένα ολόόόόόκληρο πρωϊνό εδώ πριν πάρω πάλι το ιπτάμενο γατί για Λεβεντογέννα ... not bad!

Καλημέρες!

[εκατομμύρια φωτό

... later!]

Μπλε

Aaaaaa-lors ! που λέει "σοβαρότατα" και πολύ ΠΟΛΥ γαλλοπειστικά και ο 3χρονος super πιτσιρικάς της παρέας (μιλάμε για ΤΟ super εξελιγμένο μοντέλο πιτσιρικά). Όπως πάντα, λίγο πριν- και λίγο μετά-, είναι οι καλύτερες εποχές για τα νησιά μας. Κόσμος αρκετός αλλά όχι πολύς, καιρός καταπληκτικός (για τον μέσο τουρίστα πάντα), και bonus εκείνη η γλυκύτατη, μυστηριώδης ατμόσφαιρα αναμονής των νησιών μας λίγο πριν το Πάσχα. Ίσως να είναι ό,τι πιο αυθεντικό έμεινε, αυτή η ατμόσφαιρα, δεν ξέρω ...

Γαλλοπαρέα μαζί μου στο νησί, και οι αναμνήσεις μας πάνε πίσω στα χρόνια της ποδηλατοχώρας (και των τεράτων της) και στους ανθισμένους αγρούς της Γαλλωχώρας (ηλιοτρόπια, λεβαντες και wine tasting) και στην pretend ... :) So good to be with friends. Το "κουτσομπολιό" και το catching up δίνει και παίρνει δυο μέρες τώρα ... Και μαζί βόλτες και ατελείωτο περπάτημα- δεν νομίζω να υπάρχει βότσαλο των παιδικών μου χρόνων που να μην ξαναπατήσαμε !!! Sweet. Είχα χρόνια να "δω" έτσι το νησί. Τόσο μπλε και ΤΟΣΟ άσπρο!!!! ΑΠΟΛΥΤΗ αλλαγή ατμόσφαιρας και διάθεσης ... Χμμμμ (δίκιο έχω, δεν είναι ο τόπος, οι άνθρωποι είναι...) ... Anyways, πάω να φτιάξω πρωινό!

Καλημέρες

[σνιφ]

* Αυτό με το χειροκρότημα, που έδυσε ο ήλιος ... διαχρονικά ΧΑΖΟ!

Vacation mode

... έστω και για 3 μέρες (αν και φυσάνε τρελλοί αέρηδες στο Αιγαίο!) ... Ο Θανάσης μένει πίσω (όχι οικειοθελώς, τον "ξεχασα" στο Νηπιαγωγείο), οι λίστες την επόμενη εβδομάδα, το pod φορτωμένο :) και εξατμίζομαι!!!
Επόμενη προγραμματισμένη ενημέρωση με θέα απέραντο μπλε και Καλντέρα ... (χμμμμ ... λέτε να είναι λίίίίγο ζεστά τα νερά; ΚΑΙ μαγιό στη τσάντα!)

Καλημερούδια
[μα ...
μπουρίνια???
γρουμφ!]